அண்ணாகண்ணன் புகைப்படங்கள்

நான் கண்ட காசி

2011-06-19T22:37:00.000+05:30

மே 2007இல் பெற்றோர், உறவினர்களுடன் காசிக்குச் சுற்றுலா சென்ற போது எடுத்த படங்கள்:

கங்கையில் புனிதக் குளியல்

கங்கையும் கரையும் 1

கங்கையும் கரையும் 2

கொடி அணிவகுப்பு

விற்பனைக்குக் காத்திருக்கும் தயிரும் மண் கிண்ணங்களும்

காசியின் குறுகிய சந்துகளில் திரியும் மாடுகளுள் ஒன்று.

கோமாதாவுக்கு பக்தியுடன் ஒரு வணக்கம்

தாயும் சேயும்

கங்கையின் நீரலைகள்

மாலை நேரத்து மயக்கம்

படகில் செல்லும் ஒருவர், கங்கை நீரைப் புட்டியில் பிடிக்கிறார்

ஒரு பிணம் எரிகிறது! காசியில் இறந்தால் மோட்சம்!

காசி மாநகரத் துணிக் கடை ஒன்றின் பெயர்ப் பலகையில் தமிழ்

தலைகீழ் தவம் செய்கிறது படகு

அப்பப்பா! எவ்வளவு கொடிகள்!

மே 2007இல் நான் காசிக்குச் சென்ற போது எடுத்த படங்கள் இவை.

படமும் எழுத்தும்: அண்ணாகண்ணன்

நன்றி: தமிழ் சிஃபி தீபாவளி மலர்

என் தந்தை குப்புசாமி

2011-06-19T22:14:00.000+05:30

தந்தையர் தினத்தை முன்னிட்டு, என் தந்தை குப்புசாமி அவர்களின் சில படங்களை என் வலைப்பதிவுகளிலிருந்து திரட்டி வெளியிடுகிறேன்.

தமிழாசிரியராகப் பணியாற்றி, ஓய்வு பெற்ற அவர், இப்போதும் உற்சாகமாக, சுறுசுறுப்பாக உழைத்து, பலருக்கும் உதவி வருகிறார்.

இந்தத் தந்தையர் நாளில் அவரை வணங்குகிறேன்.

1978இல்

1996இல் என் முதல் நூல் வெளியீட்டு விழாவில்

2001இல் சென்னையில்

2007இல் ஒரிசாச் சுற்றுலா சென்ற போது, உறவினர்களுடன்.

2007இல் நேபாளச் சுற்றுலாவின்போது, பசுபதிநாதர் கோவில் வாசலில்

2007இல் ஒரிசாச் சுற்றுலா சென்ற போது, உறவினர்களுடன்.

புது கேமராவில் பிடித்த காட்சிகள்

2011-06-19T21:36:00.000+05:30

ராணி வார இதழில் துணை ஆசிரியராக இருந்தபோது, சில நேரங்களில் வெளியூர்களுக்குச் செல்ல வேண்டி இருந்தது. அப்போதெல்லாம் புகைப்படம் எடுக்கத் தனியாக ஒருவரை அழைத்துச் செல்ல வேண்டி இருந்தது. எனவே, எனக்கு ஒரு கேமரா வாங்கிக்கொடுத்து விட்டால் நானே புகைப்படம் எடுத்துவிடலாம் என்று ஆசிரியர் அ.மா.சாமி நினைத்தார். அதற்காகப் புதிதாக ஒரு புகைப்படப் பதிவுக் கருவியை வாங்கினார்கள் (2001). அதில் முதல் முதலாகப் புகைப்படச் சுருள் ஒன்றை இட்டு, பயிற்சிக்காக ஒரு சுருள் (ரோல்) வரைக்கும் எனக்குப் பிடித்ததை எடுத்துப் புகைப்படக் கலை பழகச் சொன்னார்.

அதன் படி 2001 மார்ச் 18 அன்று புறப்பாடு ஆயிற்று. சுமார் 32 படங்களை எடுத்தேன். அவற்றுள் சில இங்கே:

அம்பத்தூர் ரெயில் நிலையத்திற்கு அருகில் உள்ள பாலத்திலிருந்து இந்தப் படத்தை எடுத்தேன். அதிகாலையில் கதிரவன் உதயம்.

வீட்டுக்குத் திரும்பும் வழியில் ஒரு வீட்டு வாசலில் இந்த நாய், உயிரே போவது போல் குரைத்துக்கொண்டிருந்தது. அதன் கண்கள் எப்படிப் பளபளக்கின்றன பார்த்தீர்களா?

புழல் ஏரியின் ஒரு முனை, எங்கள் வீட்டுக்கு ஒரு கிலோ மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. மணல் கொள்ளையினாலோ என்னவோ அங்கு பல நேரங்களில் தண்ணீர் அதிகம் இருப்பதில்லை. நான் போன அன்று நூற்றுக்கணக்கான காகங்கள் அங்கு மாநாடு போட்டிருந்தன.

அப்போது என் வீட்டுக்கு வந்தேன்.

வாசலில் சுபா அக்காவின் பையன் அரவிந்த், விளையாடிக்கொண்டிருந்தான். கொஞ்சம் தள்ளி ஆட்டுக் குட்டி ஒன்றும் மேய்ந்தது. பையன், ஆட்டுடன் விளையாடுவது போல் படம் எடுக்கலாம் என்றால் ஆடு ஒத்துழைக்கவே இல்லை. பிறகு என் அம்மா ஆட்டைப் பிடித்துக்கொள்ள, ஒரு வழியாகப் படம் பிடித்தேன்.

சுபா அக்காவின் மகள் அபிநயா. இவள் பிறந்தபோது, அபிநயகுழலி என்ற புனைபெயரில் குட்டிக் கதை ஒன்று எழுதினேன்.

அபிநயாவும் அரவிந்தும்

அப்போது அங்கு இருந்த என் தம்பி (சித்தி மகன்) பாலாஜியுடன் அபிநயாவும் அரவிந்தும். அதிகாலை வெளிச்சத்தில் எடுத்தது.

மூத்த அக்கா மீராவின் மகள்கள் காயத்ரி, பிரீத்தி உடன் அபிநயா.

பிரீத்தி உடன் அபிநயா.

அம்மா செளந்திரவல்லி, மாடியிலிருந்து இறங்கிக்கொண்டிருந்தார்.

அப்பா குப்புசாமி, கட்டிலில் ஒய்யாரமாகப் படுத்திருந்தார்.

அக்கா சுபா என்ற வேதவல்லி அங்கு இருந்தார்கள்.

இரண்டே முக்கால் வயதில் என் பெற்றோருடன்

2011-06-19T21:19:00.000+05:30

இது, 1978இல் என் இரண்டே முக்கால் வயதில் எடுத்தது. சென்னையில் உள்ள ஒரு புகைப்பட நிலையத்தில் இதை எடுத்துள்ளார்கள். 20 வயதிற்குள் என்னை அதிகப் புகைப்படங்கள் எடுக்கவில்லை. எடுத்த சிலவற்றையும் பத்திரமாக வைக்கவில்லை. அப்படிப் பார்க்கும்போது இந்தப் புகைப்படம்தான் இப்போதைக்கு என்னிடம் இருப்பதிலேயே சிறுவயதுப் புகைப்படம்.

இடமிருந்து வலமாக: பக்கத்து வீட்டுப் பையன் பாபு, அப்பா குப்புசாமி, அவர் கையில் என் தம்பி பிரசன்னா (10 மாதக் குழந்தை), அம்மா செளந்திரவல்லி, கீழே நிற்கும் பொடியன் நான். வேறு ஏதோ ஒன்றைத் தேடும்போது இந்தப் புகைப்படம் கிடைத்தது. படம் எடுக்கும் நேரத்தில் தலையை ஆட்டிவிட்டேனாம். அதனால் முகம் சரியாகத் தெரியவில்லை. இதைச் சரிசெய்ய முடியுமா என்றும் தெரியவில்லை. சரி என்று இன்னொரு படம் எடுத்திருக்கிறார்கள். அதில் நான் ஒழுங்காகத் தெரிந்துள்ளேன். தொப்பி போட்ட என் தம்பி தலையை ஆட்டியிருக்கிறான். அந்தப் படம், ஒரு சமயத்தில் எரிந்துவிட்டதாம். இனி மீட்க முடியாத அந்தக் காலத்தை இந்தப் படத்தின் மூலம்தான் வாழ முடியும்.

எனது இரண்டாம் குருதிக் கொடை

2011-02-21T23:59:00.006+05:30

நண்பர் ஜனார்த்தன், அண்மையில் தொலைபேசியில் அழைத்தார். "என் நண்பரின் தந்தை டில்லி என்பவர் (வயது 60), சென்னை போரூர், ஸ்ரீ இராமச்சந்திரா மருத்துவமனையில் அவசர சிகிச்சைப் பிரிவில் உள்ளார். அவருக்குக் குருதி தேவை. நான் அளித்துவிட்டேன். நீங்கள் விரும்பினால், அவருக்குக் குருதிக் கொடை வழங்கலாம்" என்றார்.

நாங்கள் முன்பு 13.7.2006 அன்று, அடுத்தடுத்து, குருதிக் கொடை அளித்தோம். அது தொடர்பான இடுகை இங்கே.

இப்போதும் உடனே ஒப்புக்கொண்டேன். 2011 பிப்ரவரி 21 அன்று மாலையில் அந்த மருத்துவமனையில் உள்ள குருதி வங்கிக்குச் சென்றேன். வழக்கமான கேள்விகள் அடங்கிய விண்ணப்பத்தை அளித்து நிரப்பச் சொன்னார்கள். நிரப்பிக் கொடுத்தேன்.

என் கால்களில் நீல நிற உறையை அணிந்துகொள்ளச் சொன்னார்கள். குருதி எடுக்கும் அறையினுள் நுழைந்தேன்.

என்னைச் சாய்ந்து படுக்கவைத்து, என் கைகளைத் தேய்த்து, நரம்பினைக் கண்டுபிடித்து, அதில் ஓர் ஊசியைச் செருகினார்கள். என் கையில் மஞ்சள் பந்து ஒன்றை அளித்து, அதை அழுத்துமாறு கூறினார்கள். அப்போது, குருதி வேகமாகப் பாயத் தொடங்கியது.

அந்த அறை முழுவதும் Message of Love; Donate blood என்பது உள்பட, குருதிக் கொடையை வலியுறுத்தும் பல்வேறு வாசகங்கள் இருந்தன.

20 மணித் துளிகளில் என்னிடமிருந்து ஒரு யூனிட் (450 மி்ல்லி) குருதி, அவர்களின் குருதிப் பைக்குள் சேர்ந்தது. அடுத்த 24 மணி நேரத்தில் இந்தக் குருதி, மீண்டும் உடலுள் ஊறிவிடும் என்றார்கள்.

என் அருகில் இன்னொருவரும் குருதிக் கொடை அளித்தார். இந்தப் புகைப்படங்களை எடுத்தவர், அவரே. இவற்றைப் பிறர் பார்வைக்கு அளிப்பது, குருதிக் கொடையை ஊக்குவிக்கவே.

குருதி எடுத்து முடிந்ததும், பழச்சாறும் பிஸ்கட் பொட்டலமும் தந்து உட்கொள்ளச் சொன்னார்கள்.

அடுத்து, நான்காவது மாடிக்குச் சென்றேன். அவசர சிகிச்சைப் பிரிவில் இருக்கும் டில்லியைப் பார்க்க முடியாது என்றார்கள். அவர் மனைவி சரஸ்வதியைச் சந்தித்தேன். அவர், விபத்து நடந்த விதத்தை விளக்கினார்.

திருநின்றவூரிலிருந்து 7 கி.மீ. தொலைவில் உள்ள சிறுகுளத்தூர் கிராமம். மூன்று வாரங்கள் முன்பு, ஒரு திங்கட்கிழமை. மாலை 7 மணி. அந்தக் கீற்றுக் கொட்டகை, சாலையோரம் இருந்தது, . அதில் விவசாயி டில்லி, நண்பர்களுடன் உட்கார்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தார். அப்போது அந்தச் சாலையில் ஒரு டிராக்டர் வந்தது. யார் குறுக்கே வந்தார்களோ, யாரும் எதிர்பாராத தருணத்தில், அந்த வாகனம், குடிசைக்குள் நுழைந்தது. அங்கு மூவர் இருந்தனர். டில்லியின் கால்களில் சக்கரங்கள் ஏறின. அவரின் நண்பருக்குக் கை எலும்புகள் முறிந்தன. மூன்றாமவர், குடிசைக்குப் பின்னால் போய் விழுந்தார். அவருக்குப் பெரிய காயங்கள் இல்லை.

டில்லியை இந்த மருத்துவமனையில் சேர்த்தார்கள். அறுவை சிகிச்சை தொடங்கியது. ஒரு காலை முட்டிக்குக் கீழாக வெட்டி எடுத்தார்கள். அடுத்து, தொடையிலும் ஓர் அறுவை நிகழ்த்த வேண்டியுள்ளது. இதற்கு 12 யூனிட் குருதி தேவை.

என் குருதி, ஓ பாசிட்டிவ் வகையைச் சேர்ந்தது. டில்லிக்கோ வேறு பிரிவு (ஏ நெகட்டிவ் என நினைக்கிறேன்). ஆயினும் யாரேனும் வேறு குருதி வகையைக் கொடுத்தால், குருதி வங்கியினர், அதைப் பெற்றுக்கொண்டு, அவருக்குத் தேவையான குருதியைத் தந்துவிடுவார்கள்.

இவ்வாறு சரஸ்வதி கூறினார்.

கை முறிந்த இன்னொருவரின் மகன் சதீஷ், அங்கிருந்தார். அவர் மேலும் சில விளக்கங்களைக் கூறினார்.

"இவ்வாறு வேறு பிரிவிலாவது குருதி கிடைக்காவிட்டால், விபத்தில் பாதிக்கப்பட்டவருக்கு அவரது குருதிப் பிரிவை அளிக்க, அதிகக் கட்டணம் வசூலிப்பார்கள். அதைத் தவிர்க்க, உரியவர்கள், தம் உறவினர்கள், நண்பர்கள் என எவரையேனும் குருதிக் கொடை அளிக்கத் தூண்டுவார்கள். இந்த வகையிலாவது, குருதிக் கொடை வளரும் என்பதாலேயே இவ்வாறு அதிகக் கட்டணம் வசூலிக்கிறார்கள்" என்றார் சதீஷ்.

டில்லியின் மகன் மணி, தொலைபேசியில் எனக்கு நன்றி தெரிவித்தார். "எங்கள் கிராமத்துக்கு வாருங்கள்" எனச் சதீஷ் அழைத்தார். அவர்களுக்கு ஆறுதலும் நம்பிக்கையும் கூறி, விடைபெற்றேன்.

எவருக்கேனும் ஓ பாசிட்டிவ் குருதி தேவைப்பட்டால் என்னை அணுகலாம்.

கேணி நிகழ்வில் இந்திரா பார்த்தசாரதி

2011-02-18T13:01:00.002+05:30

13.02.2011 அன்று சென்னை க.க.நகரில் ஞாநியும் பாஸ்கர் சக்தியும் இணைந்து நடத்தும் கேணிக் கூட்டத்தில் எழுத்தாளர் இந்திரா பார்த்தசாரதி பேசினார். வாசகர்களின் கேள்விகளுக்கும் பதில் அளித்தார். இதில் நான் பார்வையாளனாகப் பங்கேற்றேன். இந்த நிகழ்வு தொடர்பாக 18.02.2011 அன்றைய தினமலர் நாளிதழில் ஒரு சிறு கட்டுரை வெளியாகியுள்ளது.

உங்கள் கண்களுக்கு ஒரு பயிற்சி. அதில் என் புகைப்படமும் உள்ளது. முடிந்தால் கண்டுபிடியுங்கள்.

நன்றி - தினமலர்

எனது முதல் கடற்பயணம்

2010-10-02T13:23:00.003+05:30

வங்காள விரிகுடாவில் சுமார் இரண்டரை மணி நேரம் வலம் வரும் வாய்ப்பு, 2010 ஜூ்லை 16 அன்று கிட்டியது. இதுவே கடலில் நான் மேற்கொண்ட முதல் பயணம். தமிழ்ப் பெருங்கடல் ஆய்வு மையத்தின் சார்பில் கடலியல் வல்லுநரான ஒரிசா பாலு (பாலசுப்பிரமணியம் B+), இதற்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தார். 'நெய்தலோடு ஒரு பொழுது' என்பது, இந்தப் பயணத்திற்கு அவர் சூட்டிய பெயர்.

சென்னைத் துறைமுகத்திற்குக் காலை 6 மணி அளவில் சென்று சேர்ந்தேன். என்னுடன் செம்மொழித் தமிழாய்வு மைய நிறுவனத்தில் பணிபுரியும் சுபாஷினி, அருணா, தேவி, அன்புச்செல்வன் உள்ளிட்டோரும் பயணிக்க வந்திருந்தனர். நுழைவாயிலில் ஒவ்வொருவரையும் தனித் தனியாகப் படம் எடுத்து, அடையாள அட்டை அளித்தனர்.

பிரமாண்டமான இரும்புக் கப்பல்கள், பெரிய பெரிய பொதிப் பெட்டிகள், அவற்றைக் கையாளும் மின்தூக்கிகள் எனத் துறைமுகம் கம்பீரமாக இருந்தது. பாரதியார், சுந்தரனார், கோவூர் கிழார்... உள்ளிட்ட தமிழ்க் கவிஞர்கள் பெயர்களில் பல கப்பல்கள் நின்றிருந்தன. இவை பூம்புகார் கப்பல் நிறுவனத்திற்குச் சொந்தமானவை. அங்கு, ஒரு கப்பல் சிதிலமடைந்து, துருப்பிடித்து காட்சி அளித்தது. கனத்த சங்கிலியால் கரையுடன் பிணைத்திருந்தார்கள். இதன் மதிப்பைவிட, இதை உடைத்து எடுப்பதற்கு ஆகும் செலவு அதிகம் என்பதால் அப்படியே விட்டுவிட்டார்கள் என அறிந்தேன். துறைமுகத்தில் புகைப்படம் எடுக்க அனுமதியில்லை.

மாகோபோலா என்ற நவீன எந்திரப் படகு, எங்களுக்காகக் காத்திருந்தது. வெள்ளியலைகளின் மீது வெண்ணிறப் பறவையாய் வீற்றிருந்தது. மனோஜ் சாக்கோ என்பவர், படகு உரிமையாளர். சுமார் 40 இலட்சம் மதிப்புள்ள இந்தப் படகு, சிறிய கடல் பயணத்திற்கும் மீன் பிடிப்பதற்கும் இதர கடலியல் ஆய்வுகளுக்கும் பயன்பட்டு வருகிறது. மீன்பிடி விளையாட்டு்கள், கடல் சுற்றுலா ஆகியவற்றுக்கும் இதைப் பயன்படுத்தி வருகிறார்கள்.

மேற்கத்திய தொழில்நுட்பத்துடன் இலங்கையில் உருப்பெற்ற இந்தப் படகு, பல வசதிகளைக் கொண்டது. இதில் 60 குதிரைத் திறன் கொண்ட இரட்டைப் பொறிகள் (எஞ்சின்) உண்டு. இப்படகு, 25 கடல் மைல் வேகத்தில் செல்லக்கூடியது. இடங்காட்டிக் கருவி (ஜிபிஎஸ்)யும் அங்கிருந்தது. படகிற்கு உள்ளேயே கழிவறையும் உண்டு.

புதியவர்களான எங்கள் அனைவருக்கும் முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கையாக, நீரில் மிதக்கும் மேலுடையினை அளித்தனர். செந்நிறத்திலான அந்த உடுப்பு, கண்ணைக் கவர்ந்தது.

சுமார் 7 மணி அளவில் எங்கள் கடற்பயணம் தொடங்கியது. சுரேஷ் என்பவர், படகினைச் செலுத்தினார். மனோஜ் சாக்கோ, வழிகாட்டினார். கதிரவன் மெல்ல மேலே ஏறத் தொடங்கினான். இலேசான உப்புக் காற்று வீசியது. படகு அசைந்தபடி வேகம் எடுத்தது.

படகு எந்த வேகத்தி்ல், எந்தத் திசையில் செல்கிறது, கரையிலிருந்து எவ்வளவு தொலைவில் உள்ளது, அது செல்லும் இடத்தில் உள்ள ஆழம் எவ்வளவு, அங்கு மீன்களின் அடர்த்தி எவ்வாறு உள்ளது... உள்ளிட்ட விவரங்களைப் படகில் இருந்த திரை காட்டியது.

படகின் கனத்தைச் சமநிலையில் வைத்திருக்கும் பொருட்டு, நாங்கள் அதன் இரு புறமும் பிரிந்து அமர்ந்தோம். அலைகளில் ஏறி இறங்கிப் படகு விரைந்தது. சில நேரங்களில் எங்களைவிட அலை உயரத்தில் இருந்தது. வேறு சில நேரங்களில் அலைகளை விட நாங்கள் உயரத்தில் இருந்தோம். கடலுடனான அந்த விளையாட்டு, எனக்குப் பிடித்திருந்தது.

அந்த ஆட்டம், மிக இனிது. கடல் அன்னை தாலாட்டுகிறாள் என்ற கற்பனை சுவையானது. படகின் ஓரத்தில் அமர்ந்திருந்த எங்கள் மீது பல நேரங்களில் நீர்த்துளிகள் தெறித்தன. சிறிய துளிகளும் உண்டு. ஆடையை நனைக்கும் வண்ணம் பெரிய துளிகளும் உண்டு. அங்கிருந்த நண்பர், கடல் நம்மை ஆசீர்வதிக்கிறது என்றார்.

படகு, நீரைக் கீறிக்கொண்டு விரைந்தது. அது ஓர் அழகிய ஓவியமாக விரிந்தது.

படகின் பின்புறத்தில் எந்திரத் தூண்டில்களைப் பொருத்தினார்கள். வலுவான அந்தத் தூண்டில்களில் நீண்ட நைலான் நூல் இருந்தது. தொலைவில் உள்ள மீனையும் பிடிக்க வல்லது. ஆனால், காலை ஏழரை, எட்டு மணியளவில் சூரியன் நல்ல உயரத்திற்கு எழுந்துவிட்டான். எனவே வெளிச்சமும் வெப்பமும் அதிகமிருந்ததால் மீன்கள் ஆழத்திற்குச் சென்றுவி்ட்டன என்றார்கள். எங்கள் பயணத்தி்ல் எந்த மீனும் சிக்கவி்ல்லை. அப்படியே ஏதும் மீன் சிக்கினால் அதை மீண்டும் கடலிலேயே விட்டுவிடுவோம் என மனோஜ் கூறினார். எங்களுக்கு மீன்பிடிப்பது, பொழுதுபோக்குதானே தவிர, அதைக் கொல்வது நோக்கமில்லை என்றார்.

மனோஜ் உடன் நான்

கரையிலிருந்து விலகி, கடலில் சில மைல்கள் தொலைவுக்கு வந்தோம். சென்னைப் பட்டினத்தின் தோற்றம் அழகாக விரிந்தது. திருவொற்றியூர், எண்ணூர், திருவல்லிக்கேணி, கலங்கரை விளக்கம் எனச் சில பகுதிகளைக் கண்டு மகிழ்ந்தோம். இது வரை கரையிலிருந்து கடலைப் பார்த்திருப்பீர்கள். இப்போது கடலிலிருந்து கரையைப் பார்க்கிறீர்கள் என்றார் ஒரிசா பாலு. திருவல்லிக்கேணி பறக்கும் ரெயில் நிலையம், சென்னைப் பல்கலைக்கழகம்... உள்ளிட்ட பலவற்றை நன்கு பார்க்க முடிந்தது.

கடலுள் மூழ்கிய ஒரு கப்பலின் எச்சம்

ஒரிசா பாலு, பல விவரங்களைத் தெரிவித்தபடி வந்தார். நம் கடல் வளத்தை, தமிழர்களின் கடலியல் ஆற்றலை, நுணுக்கங்களைச் சிறு சிறு செய்திகளாகத் தெரிவித்தார். அவர் குறுஞ்செய்திகள் வாயிலாகவும் கடலியல் தகவல்களைப் பரப்பி வருகிறார். அவர் அனுப்பிய குறுஞ்செய்தி ஒன்று:

இந்தியா, 5560 கி.மீ. கடற்கரையைக் கொண்டுள்ளது (தீவுகள் அல்லாமல்). நம்மிடம் 11 பெரிய துறைமுகங்களும் 168 நடுத்தர - சிறிய துறைமுகங்களும் உண்டு. இந்த 11 துறைமுகங்களில் 3, தமிழ்நாட்டில் உள்ளன. அவை, சென்னை, எண்ணூர், தூத்துக்குடி.

ஒரிசா பாலுவுடன் நான்

காலையில் படகில் ஏறுவதற்கு முன் ஒரு கோப்பை நீரைப் பருகியிருந்தேன். கடலுக்குள் சென்ற சிறிது நேரத்தி்ல் எனக்குக் குமட்டல் ஏற்பட்டது. குடித்த நீரைக் கக்கிய பிறகே வயிறு அமைதி கொண்டது. இனி மேல் புதிதாகப் பயணிப்போர், நீரைத் தவிர்ப்பது நல்லது.

படகு ஓட்டுநர் சுரேஷ், படகு உரிமையாளர் மனோஜ்

படகினைச் சுரேஷ் எப்படி ஓட்டுகிறார் எனக் கவனித்தேன். என் ஆர்வத்தைப் பார்த்த அவரும் மனோஜூம் 'நீங்களும் ஓட்டிப் பாருங்கள்' என வாய்ப்பளித்தனர். சில நிமிடங்கள், அந்த இருக்கையில் அமர்ந்து இயக்கினேன். படகின் திசையைத் திருப்பிப் பார்த்தேன். அலைகளின் வேகத்திற்கும் காற்றின் வேகத்திற்கும் திசைக்கும் ஏற்ப, படகினைச் செலுத்துவது, சவாலான பணி. பிறகு, படகினை மீண்டும் சுரேஷிடமே ஒப்படைத்தேன்.

ஓட்டுநர் இருக்கையில் நான்

என் உடன் வந்த செம்மொழி நிறுவன நண்பர்கள் பலரும் முனைவர் பட்டம் பெற்றவர்கள். சுவாரசியமாக உரையாடியபடி வந்தனர்.

சுமார் இரண்டரை மணி நேரப் பயணத்திற்குப் பிறகு, கரைக்குத் திரும்பினோம்.

கரையோரத்தில் மீன் குஞ்சுகள் பலவும் சாரை சாரையாக நீந்தும் காட்சி, சூரிய ஒளியில் கண்ணுக்கு விருந்தளித்தது.

கரையில் ராயல் மெட்ராஸ் யாட் கிளப் (Royal Madras Yacht Club) அரங்கில் அமர்ந்து தேனீரும் நொறுக்குத் தீனியும் உட்கொண்டோம்.

மீனவர் சேகருடன் மீன்பிடி அனுபவங்களைக் கேட்டறிந்தோம். மகிழ்ச்சியுடன் மீண்டும் அங்கு வர வேண்டும் என்ற ஆர்வத்துடன் விடைபெற்றோம்.

கோவைச் சந்திப்புகள் - 3

2010-07-23T22:55:00.011+05:30

கோவையில் ஜூன் 23 முதல் 27 வரை நடைபெற்ற உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டின் துணைப் பயனாக நண்பர்கள், அறிஞர்கள், ஆர்வலர்கள் உள்ளிட்ட பலரையும் சந்தித்தேன். அப்போது, எடுத்த படங்கள் சில இங்கே:

ஆல்பர்ட் பெர்னாண்டோ உடன் நான்

தன்னலமற்ற தமி்ழ்த் தொண்டரான ஆல்பர்ட் பெர்னாண்டோ, அமெரிக்காவின் விஸ்கான்சின் பகுதியில் வசிக்கிறார். மருத்துவத் துறை சார்ந்த பணியில் அவர் ஈடுபட்டுள்ள போதிலும் தமிழுக்கும் தமிழ்ச் சமூகத்திற்கும் இவர் ஆற்றும் பணிகள் பற்பல. அமெரிக்காவில் தமிழ் வளர்ப்போர் என்ற தொடரினை முன்பு நான் ஆசிரியராக இருந்த தமிழ் சிஃபியில் எழுதினார். ஈழப் போர் நடந்த தருணத்தில் தமிழக முதல்வருக்கு ஒரு கடிதம் என்ற தலைப்பில் ஒரு தொடரினையும் எழுதினார். மேலும் பற்பல கட்டுரைகளையும் வரைந்தார்.

எழுத்துடன் நின்றுவிடாமல், சமூக சேவைகளில் ஆல்பர்ட் முன் நிற்கிறார். நாமக்கல் மாவட்ட ஆட்சியர் சகாயம் அவர்களுக்கு நல்ல பல ஆலோசனைகளை வழங்கி, வலைத்தளம் வாயிலாகக் குறை தீர்க்கும் தொடுவானம் திட்டத்திற்கு உந்து சக்தியாகத் திகழ்ந்தார். மேலும், வலைப்பதிவு நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தப் பயிற்சிப் பட்டறை ஒன்றையும் நாமக்கல்லில் நிகழ்த்த உதவினார். அந்த நிகழ்ச்சிக்கு வெவ்வேறு நேர மண்டலங்களைச் சேர்ந்த 9 நாடுகளிலிருந்து தமிழ்ச் சான்றோர்களை ஒரே நேரத்தில் ஒன்று திரட்டி, வாழ்த்துரை வழங்கிடச் செய்தார்.

மேலும் கோவை மாநாட்டுக்கு வந்திருந்தபோதும், அடையாள அட்டை இல்லாதோருக்கும் அழைப்புக் கடிதத்தின் மின்னஞ்சல் நகல் பெற வேண்டியவர்களுக்கும் பெரிதும் உதவினார். இதற்கென அதிகாரிகளுடன் அவர் போராட வேண்டியிருந்தது.

அத்துடன் தேவநேயப் பாவாணரின் மூன்றாம் மகன் அடியார்க்கு நல்லான், பெங்களூருவில் முதிய வயதில் ஆதரவின்றி, நோய்வாய்ப்பட்டு இருப்பதை ஆல்பர்ட் அறிந்தார். அவரைத் தக்க காப்பகத்தில் சேர்த்து, அவரின் பாதுகாப்பினை உறுதி செய்வதில் தம் நேரத்தைப் பெருமளவில் செலவிட்டார்.

தமிழ் இணைய மாநாட்டின் வலைப்பதிவர் அமர்வில் பங்கேற்றதற்கான சான்றிதழை ஆல்பர்ட், சென்னையில் என்னிடம் வழங்கும் காட்சி.

தமிழ் இணைய மாநாட்டில் வலைப்பதிவர் பயிற்சிப் பட்டறை ஒன்றை ஏற்பாடு செய்வதற்காக ஆல்பர்ட் பெரிதும் உழைத்தார். பலரையும் தொடர்புகொண்டு, அவர்களிடமிருந்து தலைப்புகளைப் பெற்று, அவர்களுக்கு அரங்கு - நாள் - நேரம் ஒதுக்கி, மின்னஞ்சலிலும் தொலைபேசியிலுமாக மாநாட்டிற்கு அழைத்து... ஆல்பர்ட் அயராது பாடுபட்டார். ஆயினும் கடைசி நேரத்தில் அந்த அமர்வு, பல்வேறு மாற்றங்களுடன் அரங்கேறியது. பேச அழைத்தவர்களுள் பலரையும் மேடையேற்றி, ஏமாற்றத்தைத் தவிர்த்தார்.

ஆயினும் சிலருக்குச் சில ஏமாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன. இந்த அமர்விற்குத் திட்டமிட்டதில் ஆல்பர்ட்டிற்கு இருந்த பொறுப்பும் பணிச் சுமைகளும் மிகப் பெரியவை. தாம் திட்டமிட்ட அளவில் நிகழ்வு நடைபெறவில்லையே என்ற ஏமாற்றம், ஆல்பர்ட்டிற்கும் கூட இருக்கலாம். ஆயினும் எது நடந்ததோ, அது நன்றாகவே நடந்தது என்று எடுத்துக்கொள்வதைத் தவிர வேறு வழியில்லை.

திலகபாமா, மதுமிதா, ஆல்பர்ட் பெர்னாண்டோ, பெஞ்சமின் லெபோ, சிங்கை கிருஷ்ணன், சிங்கை அ.பழநியப்பன், நாக.இளங்கோவன் ஆகியோருடன் நான்.

இவர்களுள் பெஞ்சமின் லெபோ, சிங்கை கிருஷ்ணன், சிங்கை அ.பழநியப்பன், நாக.இளங்கோவன் ஆகியோரை இந்த மாநாட்டில்தான் முதன் முதலில் சந்தித்தேன். திலகபாமா, மதுமிதா ஆகியோரின் படைப்புகள் குறித்த என் முந்தைய இடுகைகள்

பேராசிரியர் பெஞ்சமின் லெபோ, பிரான்சின் தலைநகர் பாசிஸில் கம்பன் கழகத் தலைவராக இருந்து நடத்தி வருகிறார். கம்பன் முற்றோதல் என்ற நிகழ்வினை வெற்றிகரமாக நடத்தியுள்ளார். வலைப்பதிவர் அமர்வில் பேசிய இவர், கேளுங்கள் கொடுக்கப்படும், தட்டுங்கள் திறக்கப்படும், தேடுங்கள் கண்டடைவீர்கள் என்ற இயேசு நாதரின் வாக்கினை அப்படியே இணையத்திற்குப் பொருத்திக் காட்டிப் பேசியது, சுவையாய் அமைந்தது. அவரின் மனைவி லூசியா லெபோவும் சிறப்பாக உரையாற்றினார்.

சென்னை திரும்பிய பிறகு, ஒய்.எம்.சி.ஏ. பட்டிமன்றத்தில் நிகழ்ந்த செம்மொழி மாநாட்டுச் சிந்தனைகள் என்ற நிகழ்வில் மீண்டும் லெபோ தம்பதியினரைக் காணும் வாய்ப்பினைப் பெற்றேன்.

சிங்கை கிருஷ்ணன், நாக.இளங்கோவன் ஆகியோருடன் நான்.

ஆன்மீகத்தில் நாட்டம் கொண்ட சிங்கை கிருஷ்ணனைக் கண்டு உரையாடினேன். தமிழ்க் கலைச் சொற்கள் உருவாக்கத்தில் ஈடுபாடு கொண்ட நாக.இளங்கோவனுடன் எழுத்துச் சீர்திருத்தம் தொடர்பாகச் சில கருத்துகளைப் பகிர்ந்துகொண்டேன். சென்னையில் மீண்டும் ஒரு முறை இவரைச் சந்தித்தேன். நான் வசிக்கும் அம்பத்தூரி்லேயே இவரது வீடும் உள்ளது. ஆயினும் பணி நிமித்தம் அரபு வளைகுடாவில் (ரியாத் - சவுதி அரேபியா) வசிக்கிறார்.

இராச.சுகுமாரன், மணி மு. மணிவண்ணன் (நடுவில் இருப்பவர்) ஆகியோருடன் நான்.

மின்னஞ்சல் வழியே தொடர்பில் இருந்த மணி மு. மணிவண்ணனைக் கோவையில் முதன் முதலில் சந்தித்தேன். பேருந்தில் செல்லுகையில் இணையத்தளங்களின் பாதுகாப்பு குறித்துக் கவலை தெரிவித்தார். அது தொடர்பாகவே தம் ஆய்வுக் கட்டுரையையும் வாசித்தார். மணிவண்ணனின் மனைவி ஆஷா அவர்களையும் சந்தித்தேன். இவர்கள், அமெரிக்காவில் தமிழ் இணைய மாநாட்டினைச் சிறப்புடன் நடத்திக் காட்டியவர்கள். அமெரிக்காவில் வசித்து வந்த இவர்கள், இப்போது சென்னையில் வசிக்கிறார்கள்.

புதுச்சேரியைச் சேர்ந்த இராச.சுகுமாரன், புதுவை வலைப்பதிவர் சிறகத்தில் முக்கிய பங்கு வகிப்பவர். எழுத்துச் சீர்திருத்தத்தை மறுத்து, இவரும் இவர் சார்ந்த அமைப்பும் கூட்டிய மாநாடு, தமிழக அரசின் கவனத்தை ஈர்த்தது. கோவையில் இவரைச் சந்தித்த போது, என் முனைவர் பட்ட ஆய்வினை அறி்ந்தார். என் ஆய்வினுள் புதுச்சேரி அரசின் தமிழ் இணையத்தளங்கள் தொடர்பாக நான் திரட்டிய தரவுகளை அறிய விழைந்தார்.

சுபாஷினி டிரெம்மல் உடன் நான்.

தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் நிறுவனர்களுள் ஒருவரான சுபா, செம்மொழி மாநாட்டிலும் தமிழ் இணைய மாநாட்டு வளாகத்திலும் மிகப் பரபரப்புடன் சுற்றி வந்தார். ஜெர்மனியில் வாழும் மலேசியத் தமிழச்சியான இவருடன் விரிவான இ-நேர்காணலை நிகழ்த்தியுள்ளேன். (சுபா உடன் இ-நேர்காணல் - பகுதி 1 | பகுதி 2 | பகுதி 3).

மு.சிவலிங்கம் உடன் நான்.

பி.எஸ்.என்.எல். நிறுவனத்தில் நீண்ட காலம் பொறியாளராகப் பணியாற்றி ஓய்வு பெற்றவர் மு.சிவலிங்கம். தமிழில் கணினியியலை எளிய முறையில் அறிமுகப்படுத்தில் இவருக்கும் முக்கிய பங்கு உண்டு. தினமணியில் இவர் எழுதிய கட்டுரைகளைத் தொடர்ந்து படித்து வந்துள்ளேன். கைப்பேசிகளில் தமிழ் என்ற அமர்வில் முத்து நெடுமாறன் தலைமையில் சிவலிங்கத்துடன் இணைந்து உரையாற்றும் வாய்ப்பினைப் பெற்றேன். தம் கைப்பேசியில் பேசுபவரைப் பார்த்துக்கொண்டே பேசும் வசதி உள்ளதைக் காட்டினார். பெங்களூருவில் உள்ள தம் பேரன்களைப் பார்த்து உரையாடுவதற்கு இது பயன்படுகிறது என்ற போது, அவரின் அன்பினை உணர்ந்தேன்.

விஜய், திவாகர் உடன் நான்.

http://www.poetryinstone.in என்ற இணையத்தளத்தை ஆங்கிலத்திலும் தமிழிலுமாக நடத்தி வருபவர் விஜய் என்ற விஜயகுமார். சிங்கப்பூரில் வசித்து வரும் அவர், தென்னகத்தின் சிற்பங்கள், ஓவியங்கள் ஆகியவற்றை இணையத்தில் பதித்து, காத்து வருகிறார். அவற்றைப் பற்றிய வரலாற்றுப்பூர்வமான புரிதலை உருவாக்கி, ரசனையை வளர்ப்பதில் விஜயின் தனித்துவம் மிளிர்கிறது. இவர், மதுரைத் திட்டம் கல்யாணசுந்தரம் அவர்களின் உறவினரும் கூட. இவரைக் கோவை மாநாட்டில் முதன் முதலில் சந்தித்து மகிழ்ந்தேன்.

விசாகப்பட்டினத்தில் வசித்து வரும் திவாகர், தமிழின் சிறந்த வரலாற்றுப் புதின ஆசிரியர்களுள் ஒருவர். இவரின் வம்சதாரா, எஸ்.எம்.எஸ். எம்டன் ஆகிய இரு வரலாற்றுப் புதினங்களைப் படிக்கும் வாய்ப்பினைப் பெற்றேன். அவை தரத்திலும் சுவையிலும் சிறந்து விளங்குகின்றன. http://vamsadhara.blogspot.com, http://aduththaveedu.blogspot.com ஆகிய இரு வலைப்பதிவுகளை நடத்தி வருகிறார். தமிழும் இந்திய தமிழ்ச்சங்கங்களும் என்ற தலைப்பில் செம்மொழி மாநாட்டில் கட்டுரை வாசித்தார்.

செல்வ முரளி, ஆமாச்சு ஆகியோருடன் நான்.

விசுவல் மீடியா என்ற நிறுவனத்தை நடத்தி வரும் செல்வ முரளி, இணையத்தள உருவாக்கம், வலையேற்றம் உள்ளிட்ட சேவைகளை அளித்து வருகிறார். அண்மையில் மேக் கணிமை வலையேற்றச் சேவையை இந்தியாவில் முதன் முறையாகத் தொடங்கினார். வி.எம். அறக்கட்டளை என்ற சேவை அமைப்பினையும் தொடங்கியுள்ளார். எனது வல்லமை மின்னிதழை வடிவமைத்து, வலையேற்றியவர் இவரே. வாழ்வில் எவ்வளவு போராட்டங்களைச் சந்தித்தாலும் பெரிய கனவுகளை உயிர்ப்புடன் கொண்டுள்ளார். தெளிவான இலக்குகளை நிர்ணயித்து, துணிவுடன் நடையிட்டு வருகிறார்.

ஆமாச்சு, உபுண்டு இயங்கு தளத்தினைத் தமிழில் நிலைநிறுத்தியதில் முக்கிய பங்கு வகிப்பவர். கட்டற்ற மென்பொருட்களை நோக்கிப் பலரின் கவனத்தைத் திருப்புவதில் வெற்றி கண்டவர். கட்டற்ற மென்பொருட்கள் குறித்த தொடர் ஒன்றினை, தமிழ் சிஃபியில் எழுதியவர். இதற்கெனத் தனி இயக்கத்தினையே வளர்த்து வருகிறார். கட்டற்ற மென்பொருட்களின் பரவலுக்காக எல்.& டி. இன்ஃபோடெக் நிறுவனப் பணியினை உதறியவர். அண்மையில் தமக்கெனத் தனி நிறுவனத்தைத் தொடங்கி, திருமணம் புரிந்து, விரைவில் தந்தையாகப் பதவி உயர்வு பெறவுள்ளார். அவருக்கும் குட்டி ஆமாச்சுவுக்கும் முன்கூட்டியே வாழ்த்துகள்.

இராம.கி., ஆமாச்சு ஆகியோருடன் நான்.

செந்தமிழில் உரையாடி, நாளும் பொழுதும் புதுப் புதுக் கலைச் சொற்களை உருவாக்கி, தமிழுக்கு அணிகலன் ஆக்குபவர் இராம.கி. நல்ல தமிழில் எழுதுவதற்கு இவரின் http://www.valavu.blogspot.com என்ற வலைப்பதிவு, பலருக்கு உதவியாக உள்ளது. தமிழில் ஏற்படும் ஐயங்களைத் தீர்க்கப் பலரும் இவரையே நாடுகின்றனர். கையடக்கப் பேசிகளில் தமிழ் என்ற தலைப்பிலான கலந்துரையாடலில் தமிழில் கார்ட்டூன் பாத்திரங்கள் இல்லாமையை நான் எடுத்துரைத்த போது, ஆண்டிப் பண்டாரம் உள்ளது என உடனே எடுத்துக் காட்டினார்.

ரங்காவுடன் நான்.

தமிழின் மூத்த இதழாளர்களுள் ஒருவரான ரங்கா என்கிற ரங்கராஜன், பத்திரிகையாளர்களின் நலனுக்குத் தொடர்ந்து உழைத்து வருகிறார். இந்தியாவின் செல்வாக்கு மிக்க அதிகார மையங்களை எளிதில் அணுகக்கூடியவர். நிருபவர்கள் சங்கத்தின் தலைவராகச் செயலாற்றுபவர். சென்னை ஆன்லைன் நிறுவனத்தில் நீண்ட காலம் பணியாற்றிய இவர், இப்போது http://www.indianewsreel.com, http://www.chennailivenews.com, http://www.puducherrylivenews.com ஆகிய தளங்களை நண்பர்களுடன் இணைந்து நடத்தி வருகிறார்.

சத்யா என்ற சத்யநாராயணன் உடன் நான்.

நியூ ஹாரிசான் மீடியா என்ற நிறுவனத்தைப் பத்ரி சேஷாத்ரியுடன் இணைந்து தொடங்கியவர் சத்யா. இந்த நிறுவனத்தின் கீழ் தான் கிழக்குப் பதிப்பகம் உள்ளிட்ட பல்வேறு பதிப்பகங்களும் இயங்கி வருகின்றன. குறுகிய காலத்தில் தமிழின் முதன்மையான பதிப்பகம் என்ற பெயரினைக் கிழக்கு தட்டிச் சென்றது.
சத்யாவின் தந்தை டாக்டர் எல்.வி.கிருஷ்ணன், அணுவாற்றல் துறையில் அணு உலை மற்றும் கதிர்வீச்சு பாதுகாப்புப் பிரிவில் 39 ஆண்டுகள் பணியாற்றி, ஓய்வு பெற்றவர். பணியில் இருந்தபோது, கல்பாக்கம் இந்திரா காந்தி அணு ஆராய்ச்சி மையத்தில் பாதுகாப்பு ஆய்வுக்கூடத்தை நிறுவும் பொறுப்பையும் அதன் பிறகு அம்மையத்தின் பாதுகாப்பு மற்றும் ஆராய்ச்சிப் பிரிவின் இயக்குநர் பதவியையும் ஏற்றவர்.

நாகராஜன் உடன் நான்.

என்.எச்.எம். எழுதியையும் என்.எச்.எம். எழுத்துரு மாற்றியையும் என்.எச்.எம். பட்டியலிடும் மென்பொருளையும் உருவாக்கியவர் நாகராஜன். என் இனிய நண்பர். தமிழுக்கு நவீன முகத்தை அளித்து வருபவர்களுள் முக்கியமானவர்.

சதக்கத்துல்லா உடன் நான்.

சிங்கப்பூரின் மீடியாகார்ப் நிறுவனத்தில் சதக் என்கிற சதக்கத்துல்லா, வானொலி-தொலைக்காட்சி இதழாளராகப் பணியாற்றுகிறார். விண் தொலைக்காட்சியில் அப்துல் ரகுமான் தலைமையில் கவிராத்திரி என்ற நிகழ்வில் பல ஆண்டுகளுக்கு முன் பங்கேற்றேன். அந்த நிகழ்வின் தயாரிப்புப் பணியில் ஈடுபட்டவர் சதக்கத்துல்லா. நீண்ட இடைவெளிக்குப் பின்னர், கோவையில் இவரைச் சந்தித்தேன்.

நா.கணேசன், சித்தார்த் ஆகியோருடன் நான்.

மென்பொருள் பொறியாளரான சித்தார்த், குவைத்தில் பணியாற்றுகிறார். சிறந்த படிப்பாளி - படைப்பாளி. மொழிபெயர்ப்புகளிலும் ஆர்வத்துடன் ஈடுபடுகிறார். நவீன இலக்கியத்துடன் சங்க இலக்கியத்தையும் இணைந்து கற்று, கற்பித்து வருகிறார். இவர், தன் மனைவி காயத்ரியுடன் இணைந்து, அணிலாடு முன்றில் (http://mundril.blogspot.com) என்ற கூட்டு வலைப்பதிவினை நடத்துகிறார். சங்க இலக்கியத்தின் செவ்வியல் தன்மையை மிக எளிமையாகவும் கூர்மையாகவும் இந்த வலைப்பதிவு எடுத்துரைக்கிறது. http://angumingum.wordpress.com என்ற வலைப்பதிவிலும் இவரின் சிந்தனைக் கீற்றுகளைப் பெறலாம்.

கோவைச் சந்திப்புகள் - 2

2010-07-22T23:13:00.001+05:30

கோவையில் ஜூன் 23 முதல் 27 வரை நடைபெற்ற உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டின் துணைப் பயனாக நண்பர்கள், அறிஞர்கள், ஆர்வலர்கள் உள்ளிட்ட பலரையும் சந்தித்தேன். அப்போது, பேராசிரியர்கள் சிலருடன் எடுத்த படங்கள் இங்கே:

பேரா. சிற்பி பாலசுப்ரமணியம் அவர்களுடன் நான்.

இவர், பாரதியார் பல்கலைக்கழகத்தின் தமிழ்த் துறைத் தலைவராகப் பணியாற்றியவர். இவரின் 'ஒரு கிராமத்து நதி' என்ற நூல், சாகித்திய அக்காதெமி பரிசுபெற்றது. இவரைப் பற்றிய முழு விவரங்களுக்கு, நண்பர் மு.இளங்கோவனின் கட்டுரையைப் படியுங்கள். அமுதசுரபி காலத்திலிருந்தே சிற்பியுடன் தொடர்பு உள்ளது. அண்மையில் என் உச்சம் அடம் ஞானம் உயிர்ப்பு கவிதை நூலினை இவரிடம் அளித்தேன். சென்னையில் குலோத்துங்கள் கவிதைகள் தொடர்பான ஆய்வரங்கில் நிறைவுரை ஆற்றிய சிற்பியை மீண்டும் சந்தித்தேன். என் நூலினைப் பெரிதும் பாராட்டினார்.

பேரா.சிற்பி, பேரா.விருதாச்சலம் சுப்ரமணியம் உடன் நான்.

பேரா.விருதாச்சலம் சுப்ரமணியம் அவர்களிடம் சிற்பி என்னை அறிமுகப்படுத்தினார். இவர், An analysis of some historical factors that have influenced Chemmozhi Thamizh over the past several centuries என்ற தலைப்பில் கட்டுரை படைத்துள்ளார். அதன் அச்சுப் படியினை என்னிடமும் அளித்தார். அந்தக் கட்டுரை, வரைபடங்கள், கல்வெட்டுகள், செப்பேடுகள் ஆகியவற்றின் படங்களுடன் செம்மையாய் அமைந்திருந்தது.

சிங்கைப் பேராசிரியர் சுப.தி்ண்ணப்பன், நா.கணேசன் ஆகியோருடன் நான்.

சிங்கப்பூர் தமிழ்ப்பேராசிரியர் சுப. திண்ணப்பன், சிங்கையில் தமிழ்க் கல்விக்குச் சீரிய முறையில் பங்களித்தவர். அந்த நாட்டில் தமிழில் முனைவர் பட்டம் வரை பெற முடியும் என்ற நிலையை உருவாக்கியவர். 2010 ஜூன் 15 ஆம் தேதி, காந்தளகம் வெளியிட்ட பன்னிரு திருமுறை ஒலிபெயர்ப்பு என்ற நூலின் வெளியீட்டு விழாவுக்காகச் சென்னை வந்திருந்தார். அப்போது தொலைவிலிருந்து பார்த்தேன். செம்மொழி மாநாட்டில் நெருங்கிச் சந்திக்க முடிந்தது.

ஆல்பர்ட் பெர்னாண்டோ, பேராசிரியர் சே.இராமானுஜம் உள்ளிட்டோருடன் நான்.

தமிழ் நவீன நாடக உலகிற்குத் தலைசிறந்த பங்களிப்புகளை வழங்கிய பேராசிரியர் சே. இராமானுஜம், தஞ்சைத் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்தில் நாடகத் துறைத் தலைவராக இருந்து ஓய்வு பெற்றவர். 2008ஆம் ஆண்டுக்கான ‘சங்கீத நாடக அகாடமி விருது’ பெற்றவர். திருக்குறுங்குடி கோயிலில் நிகழ்த்தப்பெறும் கைசிகி நாட்டிய நாடகக் கலைக்குப் புத்துயிர் ஊட்டினார். இவரை வெங்கட் சாமிநாதன் எனக்கு அறிமுகம் செய்வித்தார். சங்கீத நாடக அகாதெமி விருது அறிவிக்கப்பெற்ற அன்று இவருடன் வெ.சா.வும் நானும் சென்னை, திருவல்லிக்கேணியில் ஓர் இரவு முழுதும் தங்கி உரையாடினோம்.

பேராசிரியர் செ.இரா.செல்வகுமார் உடன் நான்.

கனடா, வாட்டர்லூ பல்கலையைச் சேர்ந்த மின்னியல், கணினிப் பொறியியல் துறைப் பேராசிரியரான செ.இரா.செல்வகுமார், தூய தமிழுள்ளம் வாய்த்தவர். தமிழ் விக்கிப்பீடியாவின் வளர்ச்சிக்கு உழைத்து வருகிறார். தம் ஆய்வேட்டில் இவர் உருவாக்கிய நுண்பகுப்பியச் சமன்பாட்டில் (Differential Equation) 'ப' என்ற தமிழ் எழுத்தினை இடம்பெறச் செய்துள்ளார். இந்த நுண்பகுப்பியச் சமன்பாட்டைப் பேராசிரியர் வான் விலியெட் (Van Vliet) என்பார், 'செல்வக்குமார் நுண்பகுப்பியச் சமன்பாடு' என்றே அவருடைய கட்டுரையில் எழுதியுள்ளார்.

இலத்தீன், கிரேக்க, எபிரேயம் போன்ற மொழிகளின் எழுத்துகளைச் சமன்பாடுகளில் பயன்படுத்தும்போது ஏன் தமிழ் எழுத்தினைப் பயன்படுத்தக் கூடாது என்ற உந்துதலில் இந்தச் சமன்பாட்டில் தமிழ் எழுத்தினைப் பயன்படுத்தியுள்ளார். இது, மிக அரிய, முதன்மையான வழிகாட்டல் ஆகும். கனிவும் பணிவும் மிகுந்த இவர், மரபுக் கவிதைகளும் இயற்றியுள்ளார்.

சிங்கைப் பேராசிரியர் ஆ.இரா.சிவகுமாரன் உடன் நான்.

சிங்கப்பூர் நன்யாங் தொழில்நுட்பப் பல்கலைக்கழகத்தின் தமிழ் இணைப் பேராசிரியர் பேரா.ஆ.இரா.சிவகுமாரன், தகவல் தொடர்பு நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தித் தமிழ் கற்பிப்பதில் முன்முயற்சிகளை மேற்கொண்டுள்ளார். சிங்கப்பூர் மரபுக் கவிதைகள் குறித்து ஆய்ந்துள்ளார். சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தில் 2010 பிப்ரவரி மாதம் நடந்த பன்னாட்டுத் தமிழ்க் கணினிக் கருத்தரங்கில் இவரை முதலில் சந்தித்தேன். என் முனைவர் பட்ட ஆய்வுக்கும் உதவினார்.

முனைவர் வாசு அரங்கநாதன் உடன் நான்.

அமெரிக்காவின் பென்சில்வேனியாப் ப‌ல்க‌லைக்க‌ழ‌கத்தில் பணியாற்றி வரும் வாசு அரங்கநாதன் குறித்து, ஆல்பர்ட் பெர்னாண்டோ, நான் ஆசிரியராகப் பணியாற்றிய தமிழ் சி்ஃபியில் எழுதினார். வாசு அரங்கநாதன், அண்ணாமலைப் பல்கலையில் மொழியியலில் முனைவர் பட்டத்தைப் பெற்றவர். தமிழ்ப் பல்கலையில் இரண்டு ஆண்டுகள் பணிபுரிந்த பிறகு 1989 முதல் அமெரிக்காவில் தமிழ்த் தொண்டைத் தொடர்ந்து வருகிறார். கோவையில் நடந்த தமிழ் இணைய 9ஆவது மாநாட்டின் நிகழ்ச்சிக் குழுத் தலைவராகப் பங்கு வகித்தார்.

ஆ.இரா.சிவகுமாரன், வா.மு.சே.கவியரசன், வா.மு.சே.ஆண்டவர் உள்ளிட்டோருடன் நான்.

பெருங்கவிக்கோ வா.மு.சேதுராமனின் மைந்தரான வா.மு.சே.ஆண்டவர், கவிஞர். செம்மொழி இளம் அறிஞர் விருது பெற்றவர். ஜப்பானிய மொழியும் கற்றவர். பல நூல்களின் ஆசிரியர். அயல்நாட்டவருக்கும் கல்வி கற்பித்து வருகிறார். இவருடன் 1990களின் பிற்பகுதி முதலே எனக்கு நட்பு உண்டு. பச்சையப்பன் கல்லூரியில் தமிழ் இணைப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றும் இவர், என் முனைவர் பட்ட ஆய்வு நெறியாளர். இவரின் உதவியும் ஒத்துழைப்பும் என் ஆய்வேட்டினை நிறைவுசெய்யப் பெரிதும் உதவின.

வா.மு.சே.கவியரசன் உடன் மின்னஞ்சல் வழி மட்டுமே தொடர்பு இருந்தது. இவரை இந்த நிகழ்வில்தான் நேரில் சந்தித்தேன். உத்தமம் அமைப்பின் செயல் இயக்குநராகப் பொறுப்பு வகித்த இவர், ஜெர்மனியில் 2009ஆம் ஆண்டு நடந்த தமிழ் இணைய மாநாட்டினைச் சிறப்புடன் நடத்தினார். அதன் தொடர்ச்சியாக, 2010 மாநாட்டின் பன்னாட்டுக் குழுத் தலைவராகப் பங்கு வகித்தார். தமிழ் எழுத்துரு உருவாக்கத்தில் ஈடுபாடு கொண்ட இவர், தமிழை எளிதில் கற்றிட, படத்துடன் சொல் விளக்கும் புது முயற்சியை மேற்கொண்டுள்ளார்.

பேரா.சரளா இராசகோபாலன், மலையமான் என்கிற இராசகோபாலன் உள்ளிட்டோருடன் நான்.

மதுரை காமராசர் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழில் இணைய இதழ்கள் என்ற தலைப்பில் நான் ஆய்வியல் நிறைஞர் (எம்.ஃபில்) ஆய்வினை மேற்கொண்ட போது, எனக்கு ஆய்வு நெறியாளராக விளங்கியவர், பேரா.சரளா இராசகோபாலன். மிக எளிமையாகவும் அன்பாகவும் பழகக்கூடியவர். இவர் கணவரும் அதே எளிமையைத் தம் அணிகலனாகப் பூ்ண்டவர். இவர்கள் இருவரும் தனித் தனியாகப் பல்வேறு நூல்களைப் படைத்துள்ளனர்.

கவிக்கோ ஞானச்செல்வன், அவர் மனைவி ஆகியோருடன் நானும் என் அம்மா சௌந்திரவல்லியும்.

திருவாரூர் வ.சோ.ஆண்கள் மேல்நிலைப்பள்ளியில் படித்தபோது எனக்கு 11, 12ஆம் வகுப்புகளில் கவிக்கோ ஞானச்செல்வன், வகுப்பாசிரியராகவும் தமிழாசிரியராகவும் திகழ்ந்தார். மக்கள் தொலைக்காட்சியில் நல்ல தமிழ் குறித்து விளக்கி வருகிறார்.

இவர் குறித்த என் முந்தைய பதிவுகள்:

முனைவர் மு.இளங்கோவன் உடன் நான்.

தமிழ் இணையத்தைப் பரப்புவதில் முனைப்புடன் செயலாற்றி வரும் இவர், பல்வேறு திறன்களின் கூட்டாகத் திகழ்கிறார். செம்மொழி இளம் அறிஞர் விருது பெற்றவர். மரபுக் கவிதைகள் இயற்றுவதில் தனித் திறன் பெற்றவர். நாட்டுப்புறப் பாடல்களைப் பாடுவதிலும் வல்லவர். அயலகத் தமிழறிஞர்கள் உள்பட தமிழுக்கு உழைத்த பலரின் வரலாற்றினை இணையத்தில் பதிந்தவர். அந்த வகையில் வலைப்பதிவு நுட்பத்தினைச் சிறந்த முறையில் பயன்படுத்தி வருகிறார். சிறந்த அறிஞர்கள், பேராசிரியர்கள் பலருடனும் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டவர். செந்தமிழில் இயல்பாக எழுதியும் பேசியும் வரும் இவர், தமிழுக்குக் கிடைத்த அரிய சொத்து.

முனைவர் பட்ட ஆய்வு மாணவர் சண்முகம், பேராசிரியர் முனைவர் துரையரசன், அவர் குடும்பத்தினர் ஆகியோருடன் நானும் என் தாயாரும்.

முனைவர் துரையரசன், கும்பகோணம் அரசினர் கலைக் கல்லூரியில் இணைப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றி வருகிறார். இணையமும் இனிய தமிழும் என்ற தலைப்பில் பயனுள்ள நூலினை இயற்றியுள்ளார். இதில், தமிழ் இணையத்தின் முக்கியமான வலை வாயில்களை விளக்கமாகவும் தெளிவாகவும் பதிந்துள்ளார்.

கோவை மாநாட்டில் கட்டுரை வழங்கிய துரையரசன், தம் மனைவி, மகன், மகள் ஆகியோருடன் வந்திருந்தார். இந்தப் படத்தில் உள்ள நாங்கள் அனைவரும் ஒரே அடுக்ககத்தில் தங்கினோம். அதனால், சில நாட்கள் ஒன்றாகப் புறப்பட்டு, ஒன்றாகத் திரும்பினோம். என் தாயார், துரையரசன் குடு்ம்பத்தினருடன் ஒன்றினார். எனவே நான் அவரைப் பற்றிய கவலையின்றி, நண்பர்கள் பலரையும் சந்தித்து உரையாடி மகிழ்ந்தேன். இந்த வகையில் துரையரசன் குடும்பத்தினருக்கு என் நன்றிகள்.

முனைவர் பட்ட ஆய்வு மாணவர் சண்முகம், சென்னைப் பல்கலையில் பேரா.தெய்வசுந்தரம் அவர்களின் மாணவர். தமிழில் அரும்பு விட்டுள்ள புதிய துறையான கணினி மொழியியல் சார்ந்து, தம் ஆய்வேட்டினைச் சமர்ப்பித்துள்ளார். தமிழ் இணைய மாநாட்டிலும் இதே பொருளில் ஆய்வுக் கட்டுரை வழங்கினார்.

மேலும் பேராசிரியர்கள் பலரைச் சந்தித்தபோதும், அவர்களுடன் படம் எடுக்க இயலவில்லை. நேரம் கனிந்தால், அவர்களைக் குறித்துப் பின்னர் எழுதுவேன்.

கோவைச் சந்திப்புகள் - 1

2010-07-21T00:09:00.002+05:30

கோவையில் ஜூன் 23 முதல் 27 வரை நடைபெற்ற உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டின் துணைப் பயனாக நண்பர்கள், அறிஞர்கள், ஆர்வலர்கள் உள்ளிட்ட பலரையும் சந்தித்தேன். அப்போது எடுத்த படங்கள் சில இங்கே:

கான்பூர் ஐஐடி தலைவர் பேரா. மு. ஆனந்தகிருஷ்ணன் உடன் நான்.

தமிழக அரசு, இவரின் ஆலோசனையைக் கேட்ட பிறகே தொழில்நுட்ப முடிவுகளை எடுக்கிறது. 26.06.2010 அன்று, கோவையில் தமிழ் இணைய மாநாட்டு வளாகத்தில் 'கேக்' வெட்டி, அவர் பிறந்த நாள் கொண்டாடினார். அத்தருணத்தில், அவருக்கு வாழ்த்துக் கூறி, படமும் எடுத்துக்கொண்டேன். இதற்கு முன், சென்னையில் அறிவியல் நகரத்தில் உள்ள அவர் அலுவலகத்தில் மறவன்புலவு க.சச்சிதானந்தனுடன் இணைந்து சென்று சந்தித்தேன். அப்போது, தமிழில் இணைய இதழ்கள் என்ற என் நூலினை அளித்தேன்.

அறிவியல் தமிழின் முன்னோடி மணவை முஸ்தபா அவர்களுடன் நான்.

செம்மொழிக்கான தகுதிகள் தமிழுக்கு உண்டு எனப் பலவாறாக நிறுவியவர் இவர். கணினிக் களஞ்சியப் பேரகராதி உள்ளிட்ட நூல்கள் பலவற்றை ஆக்கித் தந்தவர். கணினி சார்ந்த கலைச் சொற்களை உருவாக்கியதில் முக்கிய பங்கு வகித்தவர். யுனெஸ்கோ கூரியர் இதழின் தமிழ்ப் பதிப்புக்கு ஆசிரியராகத் திகழ்ந்து, சிறப்பான இதழ்களை வெளிக்கொணர்ந்தவர். இவரின் கட்டுரைகள் பலவற்றை அமுதசுரபி இதழில் வெளியிட்டு மகிழ்ந்தேன். அப்போது சில முறைகள் அமுதசுரபி அலுவகத்திற்கு வந்து என்னைச் சந்தித்து ஊக்குவித்துள்ளார். இவரையும் இவரின் குடும்பத்தினரையும் தமிழ் இணைய மாநாட்டு வளாகத்தில் சந்தித்து மகிழ்ந்தேன். உடல்நலம் குன்றிய நிலையிலும் தமிழன்பினால் மாநாட்டிற்கு வந்திருந்தார்.

தமிழ் மின் குழுக்களின் முன்னோடி பாலாபிள்ளை, என்னுடன் உரையாடுகிறார்.

இவரின் தமிழ் நெட், இன்றைய மின் குழுக்களின் தாய்க் குழு எனப் புகழப்பெறுகிறது. உலகம் தழுவிய வலைப்பின்னலை உருவாக்குவதில் நிபுணர். எங்களின் கோவை உரையாடலிலும் மின் வடிவிலான தமிழ்ச் செலவாணியை (Tamil Currency) உருவாக்கும் அரிய திட்டத்தினை விவரித்தார்.

யாஹூ, ஜிமெயில் மின்னுரையாடல் பெட்டியில் 2004ஆம் ஆண்டு முதலே இவர் இடம் பெற்றபோதும், கோவையில் தான் முதன் முதலில் நேரில் சந்தித்தேன். இணைய மாநாட்டு வளாகத்தில் இவருக்கு என்னை நா.கண்ணன் அறிமுகம் செய்வித்தார். பின்னர் ஓசை செல்லாவுடன் இணைந்து இன்னொரு முறை பாலாபிள்ளையைச் சந்தித்தேன். ஆஸ்திரேலியா, மலேசியா என உலகம் சுற்றும் இவர், அரிய செயல் வீரர்.

பாலாபிள்ளை, என்னுடன் உரையாடுகிறார். உடன், நண்பர் செல்வ முரளி.

'மதுரைத் திட்டம்' கல்யாணசுந்தரம் அவர்களுடன் நான்.

மதுரைத் திட்டத்தின் நிறுவனர்களுள் ஒருவரான இவர், தமிழ் நூல்களை மின்வடிவில் சேமிக்கும் முயற்சிக்குத் தூண்டுகோலாகத் திகழ்ந்தவர். சுவிட்சர்லாந்து நாட்டில் விஞ்ஞானியாகப் பணிபுரியும் இவர், தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் நிறுவனர்களுள் ஒருவர். உத்தமம் அமைப்பிலும் முக்கிய பொறுப்புகள் வகித்தவர். சிங்கப்பூரில் வசிக்கும் நண்பர் விஜய் குமார் (www.poetryinstone.in), கல்யாணின் உறவினர் என்பது பலரும் அறியாதது.

தேசிய தகவலியல் மையம் மோகன் அவர்களுடன் நான்.

தேசிய தகவலியல் மையத்தின் தில்லி அலுவலகத்தில் மூத்த அதிகாரியாகப் பணியாற்றும் அச்சுதன் மோகன், இந்தியாவின் மின்னாளுகை முயற்சிகளில் முக்கிய பங்கு வகிக்கிறார். சென்னையில் 2006ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற செல்பேசித் தொழில்நுட்பத் தமிழாக்கமும் தரப்படுத்தலும் என்ற தலைப்பிலான தேசிய மாநாட்டில் இவரை முதலில் சந்தித்தேன். அதன் பிறகு மின்னஞ்சலில் தொடர்பு நீடித்து வருகிறது. தமிழில் குறுஞ்செய்தி அனுப்புவதில் இடர்ப்பாடு உள்ளதைக் கோவையில் இவரிடம் தெரிவித்த போது, அரசு அலுவலகங்கள், பேரெண்ணிக்கையில் குறுஞ்செய்தி (Bulk SMS) அனுப்பத் தே.த.மை. (NIC) தன்னகத்தே புதிய மென்பொருளை உருவாக்கி வருவதைத் தெரிவித்தார்.

நா.கண்ணன், நா.கணேசன் ஆகியோருடன் நான்

தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் தலைவரும் தென் கொரியாவில் பணியாற்றும் சூழலியல் விஞ்ஞானியுமான நா.கண்ணன், வைணவத் தமிழில் தோய்ந்தவர். சிறுகதை, புதினம், கட்டுரைகள் ஆகியவற்றைப் படைப்பதோடு, காசுமி என்ற பெயரில் இனிய கவிதைகளையும் படைத்து வருகிறார். தமிழ் சிஃபியில் நான் ஆசிரியப் பொறுப்பில் இருந்தபோது, மிகச் சிறந்த ஒலிப் பதிவுகளை வழங்கியவர். உத்தமம், மதுரைத் திட்டம் ஆகியவற்றில் முக்கிய பங்கு வகித்தவர்.

நாசா விண் மைய விஞ்ஞானியாகப் பணியாற்றும் நா.கணேசன், பொள்ளாச்சி(பொழில்வாய்ச்சி)க்காரர். தமிழ் ஒருங்குறியைப் பரப்புவதிலும் தமிழ் எழுத்துச் சீர்திருத்தத்திலும் தீவிர ஆர்வம் கொண்டவர். பல்வேறு நுட்ப அமைப்புகளில் முக்கிய பொறுப்பு வகித்து வருகிறார். தமிழ் மணம் வலைத் திரட்டி சார்பில் என்னை நட்சத்திரப் பதிவராக அழைத்தார். இணையத்தில் தமிழின் வளர்ச்சிக்குப் பெரிதும் உழைத்து வருகிறார். மின்னஞ்சலிலும் மின்னுரையாடலிலும் மட்டுமே தொடர்பில் இருந்த இவரை, முதன் முதலில் நேரில் சந்தித்து மகிழ்ந்தேன்.

இந்தப் படங்களில் எம்முடன் சிங்கப்பூரைச் சேர்ந்த அ.பழனியப்பனும் உள்ளார் (வலது ஓரம்).

அ.பழனியப்பன், சிங்கை அரசின் மொழிச் சேவைத் துறையில் உதவி இயக்குநராகப் பணியாற்றி வருகிறார். தமிழ் உலகம் என்ற மின் குழுவினையும் நடத்தி வருகிறார். அமெரிக்க நண்பர் ஆல்பர்ட் பெர்னாண்டோ, இவருக்கு என்னை அறிமுகம் செய்வித்தார்.

இதில் என்னுடன் நா.கண்ணனும் அவர் மகள் ஸ்வேதாவும் உள்ளனர். ஜெர்மனியில் தங்கிப் பயிலும் ஸ்வேதா, மேற்கத்திய இசையும் பயின்று வருகிறார். இரண்டு நாடுகளில் குழந்தைகள் தினம் கொண்டாடப்பெற்ற போது, பிறந்தவர் ஸ்வேதா.

இவர் கண்ணனின் கையில் கைக்குழந்தையாய் இருந்த படத்தினை முக மண்டலத்தில் கண்டேன். அந்தப் பெண், ஐந்தடி உயரத்திற்கு வளர்ந்து, கோவையில் வண்ணத்துப்பூச்சியாய் வளைய வந்தார்.

எ-கலப்பை முகுந்தராஜ் உடன் நான்.

எ-கலப்பை என்ற எழுதி, தமிழ் இணையத்தில் முக்கிய பங்கு வகித்து வருகிறது. தொடக்கக் காலத்தில் தமிழ்த் தட்டச்சுக்கு இதனைப் பலரும் பயன்படுத்தினர். நானும் பல ஆண்டுகள் இதனைப் பயன்படுத்தினேன். வலைப்பதிவுகளின் எழுச்சியின்போது, http://www.tamilblogs.com/ என்ற திரட்டியினையும் முகுந்தராஜ் உருவாக்கினார். இப்போது ஆஸ்திரேலியாவில் வசித்து வரும் இவர், கட்டற்ற மென்பொருட்களைப் பயன்படுத்தி, தமிழ்க் கணிமையை வளர்த்து வருகிறார்.

(படம் எடுத்தவர்களுக்கு நன்றி்; பழைய படத்திற்காக நா.கண்ணனுக்கும் நன்றி)

கோவை மாநாட்டில் அண்ணாகண்ணன்

2010-07-18T01:48:00.004+05:30

கோவையில் ஜூன் 23 முதல் 27 வரை நடைபெற்ற உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டின் ஓர் அங்கமாக, தமிழ் இணைய 9ஆவது மாநாடு நடைபெற்றது. அதில் தமிழில் செல்லிட ஆளுகை என்ற தலைப்பிலான என் ஆய்வுக் கட்டுரை தேர்வாகியிருந்தது. அது தவிர, கலந்துரையாடல், கேள்வி-பதில், வலைப்பதிவர் அமர்வு உள்ளிட்ட மேலும் சில நிகழ்வுகளிலும் பங்கேற்க அழைக்கப்பெற்றேன். இவற்றில் கலந்துகொள்வதற்காக ஜூன் 21 அன்று இரவு கிளம்பி, ஜூன் 22 அன்று முற்பகலில் கோவை சென்றடைந்தேன்.

நானும் என் அம்மா சௌந்திரவல்லியும் வரும் தகவலை முன்பே பதிந்திருந்தேன். அதைத் தொடர்ந்து, கோவை தொடர் வண்டி நிலையத்தில் என் புகைப்படத்துடன் ஒருவர் காத்திருந்தார். எங்களைக் கண்டதும் வரவேற்று, வாகன சாரதியிடம் ஒப்படைத்தார். அவர், எங்களைக் குளிரூட்டிய மகிழுந்தில் அழைத்துச் சென்று எமக்கு ஒதுக்கப்பெற்ற சேவை அடுக்கத்தில் எங்களைச் சேர்ப்பித்தார்.

ஆனால், அந்த அடுக்கக வாயிலில் இருந்த அதிகாரிகள், இங்கே தங்குவோரின் பட்டியல் மூன்றாவது முறையாகத் திருத்தப்பெற்றுள்ளதாகவும் புதிய பட்டியலில் எங்கள் பெயர் இல்லையென்றும் கூறினார். என்னைப் போல் பலரும் அங்கே காத்திருந்தனர்.

கோவை ஆட்சியர் அலுவலகத்தினைத் தொலைபேசியில் அழைத்துக் கேட்டேன். சில நிமிடங்களில் மீண்டும் அழைத்து, எங்கள் அறை அங்குதான் உள்ளது என அதிகாரிகளிடம் உறுதி செய்தனர். ஆயினும், புதிதாகக் கட்டிய அடுக்ககம் என்பதால், சில அறைகள் ஒழுங்குசெய்யப்பட்டு வருவதால் சில நிமிடங்கள் காத்திருக்க வேண்டினர். அடுத்த அரை மணி நேரத்தில் அறையை அடைந்தோம்.

மிகச் சிறப்பான, குளிரூட்டிய, மூன்று படுக்கை வசதி கொண்ட அறைகள். இரண்டு அறைகளில் தொலைக்காட்சிகள். விசாலமான வரவேற்பறை. தரமான தண்ணீர். ஓய்வறைகளில் வெந்நீர் வசதி. உணவும் காஃபியும் அறைக்கே வந்து சேர்ந்தன. ஏதும் பழுது எனில் உடனே திருத்திக் கொடுத்தனர்.

இது தான் நாங்கள் தங்கிய மார்டின் சார்லஸ் ரெசிடென்சி அடுக்ககம்.

'வானமளந்த தனைத்து மளந்திடும் வன்மொழி வாழியவே' என்ற பாரதியார் வாக்குடன் எங்கள் அடுக்கக வாயிலில் எங்களை வாழ்த்தி வைக்கப்பெற்ற பதாகை:

செம்மொழி மாநாட்டின் தொடக்க விழா நடைபெற்ற இடத்தில் வைக்கப்பெற்ற இயற்கைத் தாவரங்களால் ஆன வரவேற்பு வளைவு

இணையத்தள கண்காட்சி அரங்கிற்கு வெளியே அமைக்கப்பட்டிருந்த தமிழ் விசைப்பலகையின் பேருருவம்.

தமிழ் விசைப்பலகையின் பேருருவத்திற்கு மேலே பெரிய திரையிட்டு, மாநாட்டு நிகழ்ச்சிகளை நேரடியாகக் காட்டினர். இடையிடையே செம்மொழியான தமிழ் மொழியாம் என்ற பாடல் ஒலித்துக்கொண்டே இருந்தது.

செம்மொழி மாநாட்டு வளாகத்தில் சிற்சில இடங்களில் இத்தகைய வரைபடத்தினை அமைத்திருந்தார்கள். ஆனால், இதனை அச்சிட்டு, வந்திருந்த பேராளர்கள் அனைவரின் கைகளிலும் தந்திருந்தால் மிக உதவிகரமாக இருந்திருக்கும். ஒவ்வொரு முறையும் இந்தப் பலகைகளைத் தேடி வந்து பார்ப்பது என்பது மிகக் கடினம்.

மாநாட்டில் ஆய்வரங்கம் நிகழ்ந்த பகுதியான கொடிசியா அரங்கின் வெளிவாயிலில் நானும் என் அம்மா சௌந்திரவல்லியும்.

25.06.2010 அன்று காலையில், சிங்கப்பூர் நா.கோவிந்தசாமி அரங்கில் என் உரை தொடங்கும் முன் நானும் என் அம்மா சௌந்திரவல்லியும்.

முரசொலி மாறன் அரங்கின் வாயில் அருகில் வைக்கப்பெற்றிருந்த ஓவியத்தின் அருகில் நான்.

25.06.2010 அன்று காலையில், சிங்கப்பூர் நா.கோவிந்தசாமி அரங்கில் என் உரை தொடங்குவது தொடர்பான அறிவிப்பு.

25.06.2010 அன்று காலையில், சிங்கப்பூர் நா.கோவிந்தசாமி அரங்கில் 'கையடக்கப் பேசியில் தமிழ்' என்ற தலைப்பிலான அமர்வு நடைபெற்றது. இந்த அமர்வுக்கு மலேசியாவைச் சேர்ந்த முத்து நெடுமாறன் தலைமை வகித்தார். இதில், 'தமிழில் செல்லிட ஆளுகை' என்ற தலைப்பில் என் கட்டுரையைத் திரை உரை முறையில் வழங்கினேன். இந்த அமர்வில் என்னுடன் ஜி.புவன் பாபு, எம். சிவலிங்கம், சுவர்ணலதா ஆகியோரும் உரையாற்றினார்கள்.

எனது உரையின் விழியப் பதிவினை இங்கே காணலாம் -
http://annakannan.blogspot.com/2010/07/blog-post.html

அன்று மாலை இலங்கை யாழன் சண்முகலிங்கம் அரங்கில் 'கையடக்கக் கருவிகளில் தமிழ்' என்ற தலைப்பிலான கலந்துரையாடலில் பங்கேற்றேன். இதில் முத்து நெடுமாறன், தமிழக அரசின் தமிழ் வளர்ச்சித் துறையின் மொழிபெயர்ப்புப் பிரிவின் இயக்குநர் முனைவர் அருள் நடராசன், செல்வி ஸ்வர்ணலதா ஆகியோருடன் கலந்துரையாடினேன்.

26.06.2010 அன்று காலையில் முரசொலி மாறன் அரங்கில் 'தமிழ் மென்பொருள்கள் மற்றும் இணையப் பக்கங்கள் உருவாக்கியோருடன் கலந்துரையாடல்' என்ற தலைப்பில் 11 முதல் 11.50 வரை எனக்கு நேரம் ஒதுக்கப்பெற்றிருந்தது. இதில் பத்ரி சேஷாத்ரி தலைமை வகித்து, தமிழ் இணையம் சார்ந்து கேள்விகளை எழுப்ப, நான் அவற்றுக்குப் பதில் அளித்தேன். எனக்கு அடுத்து நா.கண்ணன், உரையாற்றினார் (தமிழ் - கொரியத் தொடர்புகள்).

இந்த நிகழ்வுக்கு அடுத்து, அன்று மாலையில் வலைப்பதிவர்க்கான அமர்வில் பங்கேற்றேன். வலைப்பதிவர் செய்யத்தக்கவை - தகாதவை என்ற தலைப்பில் பேசத் திட்டமி்ட்டிருந்தேன். ஆயினும் நிகழ்ச்சியினை ஒருங்கிணைத்த ஓசை செல்லாவின் குறிப்பிற்கிணங்க, அதனை வாழ்த்துரையாகவே வழங்கினேன்.

என் உரைகள், அது தொடர்பான விவாதங்கள், நண்பர்களுடான சந்திப்புகள், எடுத்துக்கொண்ட படங்கள், மாநாட்டில் என்னைக் கவர்ந்தவை, எதிர்காலத்தில் செய்ய வேண்டியவை உள்ளிட்ட பலவற்றையும் அடுத்தடுத்து எழுதுவேன். விழியப் பதிவுகள் கிட்டினும் இடுவேன்.

இந்த நிகழ்வுகளில் பங்கேற்க வாய்ப்பு அளித்த நல் உள்ளங்களுக்கு என் நன்றி.

=============================================

தொடர்புடைய இடுகைகள்:

பால ரமணி, ஆண்டாள் பிரியதர்ஷினி, இளம்பிறை ஆகியோருடன் நான்

http://annakannan-photos.blogspot.com/2010/07/blog-post.html

முனைவர்.ப.அர.நக்கீரன் உடன் நான்

http://annakannan-photos.blogspot.com/2010/07/blog-post_08.html
பேராசிரியர் ந.தெய்வசுந்தரம் உடன் நான்

http://annakannan-photos.blogspot.com/2010/07/blog-post_3567.html
ஒளவை நடராசன் & அருள் நடராசன் உடன்

http://annakannan-photos.blogspot.com/2010/07/blog-post_13.html

செம்மொழி மாநாட்டுச் சிந்தனைகள்

http://annakannan.blogspot.com/2010/07/blog-post_07.html

சிவா பிள்ளையுடன் சிறு உரையாடல்

http://annakannan-interviews.blogspot.com/2010/07/blog-post.html

தமிழில் செல்லிட ஆளுகை: அண்ணாகண்ணன் உரை - விழியப் பதிவு

http://annakannan.blogspot.com/2010/07/blog-post.html

ஒளவை நடராசன் & அருள் நடராசன் உடன்

2010-07-13T15:26:00.001+05:30

கோவையில் ஜூன் 23 முதல் 27 வரை நடைபெற்ற உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டின் துணைப் பயனாக நண்பர்கள், அறிஞர்கள், ஆர்வலர்கள் உள்ளிட்ட பலரையும் சந்தித்தேன்.

அந்த வகையில் தஞ்சைத் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழக முன்னாள் துணைவேந்தரும் பல்வேறு தமிழ் அமைப்புகளின் தலைவரும் மிகச் சிறந்த பேச்சாளரும் என் மீது மிகுந்த அன்பு கொண்டவருமான ஒளவை நடராசன் அவர்களைச் சந்தித்தேன்.

அண்மையில் பைபாஸ் அறுவைக்கு உள்ளாகி, அய்யா மீண்டு வந்துள்ளார். அந்த நிலையிலும் தமிழ் விழாக்களுக்குத் தொடர்ந்து சென்று வருகிறார்.

ஒளவை நடராசன் அவர்களின் மகனும் தமிழக அரசின் தமிழ் வளர்ச்சித் துறையின் மொழிபெயர்ப்புப் பிரிவு இயக்குநருமான முனைவர் அருள் நடராசன் அவர்களைச் சந்தித்தேன். உடன் என் தாயார் செளந்திரவல்லி.

பேராசிரியர் ந.தெய்வசுந்தரம் உடன் நான்

2010-07-08T22:08:00.003+05:30

கோவையில் ஜூன் 23 முதல் 27 வரை நடைபெற்ற உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டின் துணைப் பயனாக நண்பர்கள், அறிஞர்கள், ஆர்வலர்கள் உள்ளிட்ட பலரையும் சந்தித்தேன்.

அந்த வகையில் சென்னைப் பல்கலைக்கழக மொழியியல் ஆய்வுப் பிரிவு இயக்குநரும் தமிழ் மொழித் துறைத் தலைவரும் பேராசிரியருமான ந.தெய்வசுந்தரம் அவர்களைச் சந்தித்த போது எடுத்த படம்.

ஜூன் 23 அன்று தமிழ் இணையக் கண்காட்சி அரங்கில் பேராசிரியரைச் சந்தித்தேன். நீண்ட காலம் உழைத்து, தமிழுக்கான சொல் திருத்தி ஒன்றைத் தெய்வ சுந்தரம் உருவாக்கியுள்ளார். அதற்கெனத் தனி அரங்கினை அமைத்திருந்தார்.

தமிழ்க் கணினியியல் என்ற பிரிவில் முன்னோடியான அவர், 2010 பிப்ரவரி 24-26 ஆகிய தேதிகளில் பன்னாட்டுக் கணினித் தமிழ்க் கருத்தரங்கினைச் சென்னையில் நடத்தினார். அதில் தமிழக அரசின் தமிழ் இணையத்தளங்கள் என்ற தலைப்பில் நான் ஆய்வுக் கட்டுரை வழங்கினேன்.

இவரின் ஒத்துழைப்புடன் என் முனைவர் பட்ட ஆய்வுக்காகச் சென்னைப் பல்கலைக்கழக மொழியியல் ஆய்வுப் பிரிவு நூலகத்தினையும் பயன்படுத்தினேன்.

மறவன்புலவு க. சச்சிதானந்தன் அவர்களின் உறுதுணையுடன் புனல் க.முருகையன் எழுதிய பன்னிரு திருமுறை ஒலி்பெயர்ப்பு நூலுக்கு அரிய சிறப்புரையினை வழங்கினார். அந்த நூல் வெளியீட்டுக்கும் ஒத்துழைத்தார்.

அடுத்த தலைமுறைக்குத் தமிழ்க் கணிமையை அறிமுகப்படுத்தும் இவரின் பணி போற்றுதலுக்கு உரியது. தொலைநோக்குடைய இவரின் திட்டங்களைத் தமிழக அரசு உடனடியாக நிறைவேற்றினால் அதிகப் பயன் கிட்டும்.

படம்: செல்வ முரளி

முனைவர்.ப.அர.நக்கீரன் உடன் நான்

2010-07-08T20:59:00.000+05:30

கோவையில் ஜூன் 23 முதல் 27 வரை நடைபெற்ற உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டின் துணைப் பயனாக நண்பர்கள், அறிஞர்கள், ஆர்வலர்கள் உள்ளிட்ட பலரையும் சந்தித்தேன்.

அந்த வகையில் தமிழ் இணையப் பல்கலைக்கழக இயக்குநர் முனைவர்.ப.அர.நக்கீரன் அவர்களைச் சந்தித்தபோது எடுத்த படம், இங்கே:

நக்கீரன், என் முனைவர் பட்ட ஆய்வுக்குச் சில தரவுகள் வழங்கி உதவியவர். வெளிப்படையாகவும் எளிமையாகவும் பழகக்கூடியவர். அவருடனான என் நேர்காணலை என் ஆய்வேட்டின் பின்னிணைப்பில் இணைத்துள்ளேன்.

மாநாடு தொடங்கியது ஜூன் 23 என்றாலும், கண்காட்சி ஜூன் 24 அன்றுதான் தொடங்கியது. எனினும் ஜூன் 23 அன்றே நான் கண்காட்சி அரங்கினில் வலம் வந்தேன். தமிழ் இணையக் கண்காட்சி அரங்கில் தமிழ் இணையப் பல்கலைக்கழகம் ஓர் அரங்கினை அமைத்திருந்தது. அதில் எந்த ஈகோவும் இல்லாமல் நக்கீரன் அமர்ந்திருந்தார்.

இந்தப் படங்களை எடுத்தவர்: செல்வ முரளி

பால ரமணி, ஆண்டாள் பிரியதர்ஷினி, இளம்பிறை ஆகியோருடன் நான்

2010-07-07T17:57:00.004+05:30

கோவையில் ஜூன் 23 முதல் 27 வரை நடைபெற்ற உலகத் தமிழ்ச் செம்மொழி மாநாட்டின் துணைப் பயனாக நண்பர்கள், அறிஞர்கள், ஆர்வலர்கள் உள்ளிட்ட பலரையும் சந்தித்தேன்.

அந்த வகையில் கவிஞர்கள் பால ரமணி, ஆண்டாள் பிரியதர்ஷினி, இளம்பிறை ஆகியோரைச் சந்தித்து மகிழ்ந்தேன். அந்தப் படங்கள் இங்கே:

இந்தப் படத்தில் பால ரமணி - ஆண்டாள் பிரியதர்ஷினி தம்பதியினரின் மகளும் இளம்பிறையின் மகனும் உள்ளனர்.

ஆண்டாள் பிரியதர்ஷினி, இளம்பிறை ஆகியோரின் கவிதைகள் குறித்து ஏற்கெனவே எழுதியுள்ளேன். அவை இங்கே:

தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் சிறப்புக் கலந்துரையாடல்

2010-06-21T01:39:00.004+05:30

தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் சென்னை உறுப்பினர்களின் கூட்டம், 2010 ஜூன் 20 அன்று சென்னைப் பல்கலையின் தரமணி வளாக நூலகத்தில் நடைபெற்றது. தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் நிறுவனர்கள் நா.கண்ணன் கொரியாவிலிருந்தும் சுபாஷினி டிரெம்மல் ஜெர்மனியிலிருந்தும் வந்திருந்தனர். அதையொட்டி, சிறப்புக் கலந்துரையாடல் நடைபெற்றது.

படத்தில் நா.கண்ணன், அண்ணாகண்ணன், திருவேங்கடமணி

இந்த நிகழ்வில் அண்ணாமலை சுகுமாரன், இன்னம்பூரான், தேவ், திருமூர்த்தி வாசுதேவன், ரீச் சந்திரா, செல்வ.முரளி, விநோத் ராஜன், வடிவேல் கன்னியப்பன், ஒரிசா பாலசுப்பிரமணியன், கீதா சாம்பசிவம், சாம்பசிவம், ரமேஷ் உள்ளி்ட்டோர் கலந்துகொண்டனர். சிறப்பான விருந்தும் பரிமாறப்பட்டது. இந்த நிகழ்ச்சிக்கு முனைவர் திருவேங்கடமணி ஏற்பாடு செய்திருந்தார்.

=======================================

படங்களுக்கு நன்றி: ரீச் சந்திரா

மேலும் படங்களுக்கு: பிகாசா

அனிதா பிரதாப்பைச் சந்தித்தேன்

2009-12-10T23:33:00.003+05:30

புகழ்மிகு இதழாளரும் விடுதலைப்புலிகளின் தலைவர் பிரபாகரனை நேர்கண்டவருமான அனிதா பிரதாப்பை 10.12.2009 அன்று சென்னையில் சந்தித்தேன்.

ஜப்பானில் வசிக்கும் இவர், தற்போது சுதந்திரமான இதழாளராக எழுதி வருகிறார்.

மறவன்புலவு க.சச்சிதானந்தன் அவர்களின் இல்லத்தில் அவரை நேர்காண அனிதா பிரதாப் வந்திருந்தார். அவருடன் பழ.நெடுமாறனின் மகள் உமாவும் வந்திருந்தார்.

சச்சி அவர்களின் நண்பர் என்ற முறையில் நான் உடன் இருந்தேன்.

நேர்காணல் முடிந்த பிறகு, நாங்கள் நால்வரும் அருகில் இருந்த அசோகா உணவு விடுதியில் மதிய உணவு உண்டோம். இந்தச் சந்திப்பு, சிறப்பாக அமைந்தது.

தமிழக முதல்வருடன் ஒரு சந்திப்பு - 10 படங்கள்

2009-11-19T19:12:00.000+05:30

தமிழக முதல்வர் மு.கருணாநிதி, தமிழ்நாட்டில் உள்ள இலங்கை அகதிகளின் மறுவாழ்வுக்காக ரூ.100 கோடி ஒதுக்கி 12.11.2009 அன்று அறிவித்தார். இந்த நற்பணிக்காக அவருக்கு நன்றி தெரிவிக்கும் பொருட்டு மறவன்புலவு க.சச்சிதானந்தனும் நானும் 13.11.2009 அன்று காலை, முதல்வரின் இல்லத்திற்குச் சென்றோம்.

அந்தச் சந்திப்பு தொடர்பான பதிவு:

தமிழக முதல்வருடன் ஒரு சந்திப்பு

இந்தச் சந்திப்பின் போது தமிழக அமைச்சர்கள் வீரபாண்டி ஆறுமுகம், பொன்முடி ஆகியோர் உடன் இருந்தனர்.

அப்போது எடுத்த 10 படங்கள் இங்கே:

படங்களுக்கு நன்றி: தமிழக அரசின் செய்தித் துறை

அண்ணாகண்ணன் பிறந்த நாள் கொண்டாட்டம்

2009-11-16T19:37:00.000+05:30

சென்னை ஆன்லைன் அலுவலக மொட்டை மாடியில், சென்னை ஆன்லைன் ஊழியர்களுடன் என் பிறந்த நாளைக் கொண்டாடினேன். 16.11.2009 அன்று மாலையில் 'கேக்' வெட்டினேன். 'கேக்' வெட்டுவதன் மீது எனக்கு விமர்சனங்கள் இருந்தாலும் இதைத் தான் எளிதில், உடனே ஏற்பாடு செய்ய முடிந்தது என்பதால், ஏற்றுக்கொண்டேன். என் வேண்டுகோளை ஏற்று, முகத்தில் 'கேக்' தடவாமல், அனைவரும் சமர்த்தாக ஒத்துழைத்ததில் மகிழ்ச்சி. அந்தக் கொண்டாட்டத்தின் போது எடுத்த சில படங்கள் இங்கே.

சென்னை ஆன்லைன் நிறுவனரும் தலைவருமான இல.இரவிச்சந்திரன் உள்பட அனைவரும் கலந்துகொண்டு வாழ்த்தினார்கள்.

அன்பர்கள், என் பிறந்த நாளை (16.11.2009) உலக வளர்ச்சி நாளாகக் கொண்டாடுமாறு கேட்டுக்கொள்கிறேன். உலகம் நன்முறையில் வளர எது செய்தாலும் அதில் எனக்கு மகிழ்ச்சியே.

'மின் தமிழ்' குழுமத்தில் என்னை வாழ்த்திய இரு இழைகள்:

Anna Kannan's Birthday today

அண்ணாகண்ணன் பிறந்த நாள்

'தமிழமுதம்' குழுமத்தில் என்னை வாழ்த்திய இழை:

அண்ணாகண்ணன் பிறந்த நாள்

அமெரிக்காவிலிருந்து கார்கில் ஜெய் அனுப்பிய வாழ்த்து அட்டை இதோ:

மனம் நிறைய வாழ்த்திய அன்பு உள்ளங்களை வணங்குகிறேன். உங்கள் நினைவில் நான் நீடிப்பதில் மகிழ்ச்சி. இந்த நட்பு, இணையம் தந்த கொடை. நேரிலும் தொலைபேசியிலும் இணையம் மூலமாகவும் வாழ்த்திய உங்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் தனித் தனியே நன்றிகள்.

படங்களுக்கு நன்றி: செந்தில் & பாட்சா
உதவி: நடராஜன், லெட்சுமணன்.

ஆலம்பரைக் கோட்டை

2008-09-28T11:03:00.000+05:30

கிழக்குக் கடற்கரையில் அமைந்துள்ள ஆலம்பரை, பண்டைய நாளில் ஒரு துறைமுகப் பட்டினமாகத் திகழ்ந்துள்ளது. சங்க கால இலக்கியமான சிறுபாணாற்றுப்படையில் இப்பகுதி, இடைக்கழிநாடு எனப் பயர் பெற்றிருந்ததாக அறியப்படுகிறது. 18ஆம் நூற்றாண்டில் முகமதியர்களால் ஆலம்பரையில் கோட்டை கட்டப்பட்டது.

செங்கற்களாலும் சுண்ணாம்பாலும் கட்டப்பட்ட சதுர வடிவிலான கண்காணிப்பு நிலை மாடங்களுடன் 15 ஏக்கர் நிலப்பரப்பில் இந்தக் கோட்டை அமைந்துள்ளது. நவாபுகளின் ஆட்சியில் ஆலம்பரை, துறைமுகப் பட்டினமாக இருந்துள்ளது.

இக்கோட்டையின் கீழ்ப்புறம், படகுத் துறை ஒன்று, கப்பலுக்குப் பொருட்களை ஏற்ற, இறக்க அமைக்கப்பட்டுள்ளது. படகுத் துறையின் நீளம் சுமார் 100 மீட்டர். அவற்றின் பகுதிகள் இப்போதும் காணப்படுகின்றன.

ஆலம்பரை படகுத் துறையிலிருந்து சரிகைத் துணி வகைகள், உப்பு, நெய் போன்றவை ஏற்றுமதி செய்யப்பட்டுள்ளன.

ஆலம்பரையில் அமைந்துள்ள நாணயச் சாலையில் ஆலம்பரை காசு, ஆலம்பரை வராகன் ஆகிய நாணயங்கள் அச்சடிக்கப்பட்டன.

இந்நாணயச் சாலையின் பொறுப்பாளராக இருந்த பொட்டிபத்தன், கிழக்குக் கடற்கரை வழியாகக் காசி, இராமேஸ்வரத்திற்குத் தீர்த்த யாத்திரை செல்லும் பயணிகளுக்காகச் சிவன் கோயில், பெரிய குளம், சத்திரம் ஆகியவற்றைக் கட்டினார்.

இந்தப் பெருவழி, இப்போது கோட்டைக்கு மேற்கில் 2 மைல் தொலைவில் செல்கிறது. இந்தப் பகுதியைத் தமிழ்நாடு தொல்லியல் துறை இப்போது பராமரித்து வருகிறது.

கி.பி.1735இல் நவாப் தோஸ்த் அலிகான் இக்கோட்டையை ஆண்டார். கி.பி.1750இல் ஆங்கிலேயர்களை எதிர்க்க உதவிய பிரெஞ்சுத் தளபதி டியுப்ளக்சுக்கு, சுபேதார் முசாபர்ஜங் இந்தக் கோட்டையைப் பரிசளித்தார்.

கி.பி.1760இல் பிரெஞ்சுப் படையை வெற்றி கொண்ட ஆங்கிலேயப் படை, இக்கோட்டையைக் கைப்பற்றிச் சிறிதளவு சிதைத்துவிட்டது. சிதைவுகளின் மிச்ச சொச்சம், இன்றும் நம் முன் காட்சி அளிக்கின்றன.

9.9.2007 அன்று முகவை முனியாண்டியின் ஏற்பாட்டில் நண்பர்களுடன் இப்பகுதிக்குச் சென்ற போது நான் எடுத்த படங்களின் ஒரு பகுதி இவை.

ஒட்டகச் சிவிங்கியின் காதல்

2008-08-24T18:59:00.000+05:30

மைசூர் விலங்கியல் பூங்காவுக்கு 17.8.2008 அன்று சென்றிருந்தேன். அங்கு பலவித விலங்கினங்கள் வீற்றிருந்தன. ஆயினும் நுழைந்தவுடன் கண்ணில் பட்டது ஒட்டகச் சிவிங்கி. நீண்ட கழுத்துடன், பார்க்க மிகவும் சாதுவாக இருந்தது.

உள்ளே பல இடங்களுக்கும் சுற்றிவிட்டு வெளியே வருகையில் ஓர் அரிய காட்சியைக் கண்டேன். ஆம்! ஓர் ஆண் ஒட்டகச் சிவிங்கி, ஒரு பெண் ஒட்டகச் சிவிங்கியை ஒட்டி உரசி உடலுறவு கொள்ள முயன்றது. ஆனால், பெண் சிவிங்கி விலகி விலகிச் சென்றது. ஆணோ விடவில்லை. பெண் போகும் இடத்திற்கு எல்லாம் பின்னாலேயே சென்றது. அதன் மீது ஏறுவதற்கு முயன்றது.

நான் அடுத்த இடத்திற்குச் செல்ல வேண்டி இருந்ததால் உடனே கிளம்பிவிட்டேன். எனவே, ஆணின் முயற்சி வென்றதா என்று தெரியவில்லை. :) :(

அழகிய புற்று

2008-08-23T22:09:00.000+05:30

16.8.2008 அன்று பெங்களூர் சென்றிருந்தேன். அங்கு இந்துஸ்தான் ஏரோநாட்டிகல் நிறுவனத்திற்கு (HAL) எதிரே தற்செயலாக இந்தப் புற்றினைக் கண்டேன். பார்த்தவுடன் கண்ணைக் கவரும் விதத்தில் இதன் கட்டுமானம் அமைந்திருந்தது. எறும்பு, கறையான் போன்றவை கட்டிய புற்றுகளை முன்பு கண்டதுண்டு. ஆனால், இந்தப் புற்று முற்றிலும் மாறுபட்ட விதத்தில் எழில்மிகு சீரமைப்புடன் விளங்குகிறது. இதைக் கட்டிய உயிரினம் எதுவாக இருக்கும்?

கண்ணாடிப் பெட்டிக்குள் சுஜாதா

2008-03-01T07:40:00.000+05:30

கணையாழியில் கடைசிப் பக்கம் எழுதிய சுஜாதாவின் கடைசித் தோற்றம் இது.

27.2.2008 அன்று இரவு சுஜாதா மறைந்தார் என்ற செய்தி கிட்டியது. அடுத்த நாள் காலை அவர் வீட்டுக்குச் சென்ற போது அவர் உடல் அங்கு இல்லை. அமெரிக்காவில் இருக்கும் மகன் வர வேண்டும் என்பதற்காக உடலை மருத்துவமனையிலேயே வைத்திருப்பதாகவும் 29.2.2008 அன்று காலையில் தான் உடலைக் கொண்டு வருவார்கள் என்றும் தெரிவித்தார்கள். இரா. முருகன், வைத்தீஸ்வரன், திருப்பூர் கிருஷ்ணன், தேசிகன்.... எனப் பலரும் அங்கு இருந்தார்கள்.

அடுத்த நாள் (29.2.2008) காலை மீண்டும் அங்கு சென்றேன். முந்தைய நாளை விடக் கூட்டம் அதிகம் இருந்தது. காக்கித் தலைகள் நிறைய தெரிந்தன.

சுஜாதா ஒரு கண்ணாடிப் பெட்டிக்குள் நீங்காத் துயில் கொண்டிருந்தார். மவுன அஞ்சலி செலுத்தினேன். இலக்கிய, திரையுலகப் பிரமுகர்கள் பலரும் அங்கு இருந்தார்கள். இனி பார்க்க முடியாத அவரைப் படத்திலாவது பிடித்து வைப்போம் என்ற எண்ணத்தில் சில படங்கள் எடுத்தேன்.

கண்ணாடிப் பெட்டிக்குள் சுஜாதா

சுஜாதா ரங்கராஜனின் மனைவி, உண்மையான சுஜாதா.

சுஜாதாவின் மகன் ரங்கபிரசாத். அருகில் தேசிகன்.

மலர் அஞ்சலி

முடிந்தது

ஜதி பல்லக்கில் பாரதி

2008-01-05T17:36:00.000+05:30

மகாகவி பாரதி உயிரோடு இருந்தபோது அவருக்கு உரிய மரியாதை செலுத்தத் தமிழ்ச் சமூகம் தவறிவிட்டது. அந்தக் குறையை இப்போதாவது நிவர்த்தி செய்வோம் என்ற எண்ணத்துடன் ஆண்டுதோறும் பாரதி பிறந்த நாளில் அவரது உருவச் சிலையை ஜதி பல்லக்கில் வைத்து, பாரதி பாடல்கள் பாடியபடி, ஊர்வலமாகத் தூக்கிச் சென்று பாரதி அன்பர்கள் விழாக் கொண்டாடி வருகின்றனர். வழக்கறிஞர் ரவி குழுவினர் நிருவகிக்கும் வானவில் பண்பாட்டு மையம், இந்த நிகழ்வை நடத்துகிறது. அதே போன்று 2007 டிசம்பர் 11 அன்றும் விழாக் கொண்டாடினர்.

இந்த ஜதி பல்லக்கினைத்தான் அவர்கள் தூக்கிச் சென்றனர்.

திருவல்லிக்கேணி பாரதி நினைவு இல்லத்தில் உள்ள பாரதியின் திருவுருவச் சிலைக்கு மாலை மரியாதைகள்...

இந்த விழாவில் கவிஞர் மயனுக்குப் பாரதி விருதினை கவிஞர் ஈரோடு தமிழன்பன் வழங்கினார். (இடமிருந்து வலமாக) ஒய் எம் சி ஏ பட்டிமன்றத்தை நீண்ட காலமாக நடத்தி வரும் கெ.பக்தவத்சலம், வழக்கறிஞர் ரவி, முனைவர் வ.வே.சு., கவிஞர் மயன், கவிஞர் ஈரோடு தமிழன்பன்.

நிகழ்ச்சியில் பங்கேற்ற பார்வையாளர்களுள் ஒரு பகுதியினர்.

படங்கள்: அண்ணாகண்ணன்

மதுரையில் 2 நல்ல திட்டங்கள்

2007-12-23T22:55:00.000+05:30

கானல் காட்டுக்குப் போய்விட்டு, பட்டிவீரன்பட்டி வழியாக 7.10.2007 அன்று மதுரை ரெயில் நிலையம் வந்தேன். அங்கு ரெயில் வருவதற்கு 2 மணி நேரம் இருந்தது. சரி, மதுரையை ஒரு சிறு வலம் வருவோம் எனக் கிளம்பினேன். வழியில் சில நல்லவற்றைக் கண்டேன்.

மதுரையின் தெருக்களில் நல்ல வழிகாட்டிப் பலகைகளைக் கண்டேன். ஒவ்வொரு தெருவின் அமைப்பு, மதுரை மாநகராட்சியின் முக்கிய தொலைபேசி எண்கள், கவுன்சிலரின் பெயர் - தொடர்பு எண்கள் ஆகியவற்றோடு அந்தப் பலகையை வைக்க உதவிய விளம்பரதாரரின் விவரத்துடன் அந்தப் பலகைகள் விளங்கின. தெருப் பெயர்கள் மட்டும் ஆங்கிலத்தில் இருந்தன. அவற்றையும் தமிழாக்கினால் மிக நல்லது. இதே போல் தமிழ்நாட்டின் எல்லாத் தெருக்களுக்கும் வைக்கலாம்.

சென்னையிலும் இன்னும் சில பெரிய நகரங்களிலும் இத்தகைய பலகைகள் இருக்கின்றன ஆயினும் அவை மிகக் குறைவே. மேலும் பல இடங்களில் தன்னார்வலர்களின் முயற்சியினால்தான் இத்தகைய பலகைகள் நிற்கின்றன்; நகர நிர்வாகம், விளம்பரதாரர்களை உரிய வகையில் பயன்படுத்தினால் இதை வீச்சுடன் பயன்படுத்தலாம். இதையே எணினி (டிஜிட்டல்) வடிவில் வைத்து, கணினி வழி நிருவகித்தால் நீண்ட காலப் பயன் கிட்டும்.

பலகைகள், இரவில் ஒளிரும்வண்ணம் செய்யலாம். அதற்குத் தேவையான மின்சாரத்தைச் சூரிய ஒளியின் மூலம் தனக்குத் தானே அந்தப் பலகை பெறுமாறு செய்தால் மிக நன்று. அப்போது ஒரே பலகையில் ஆங்கிலம், இந்தி உள்ளிட்ட எந்த மொழியிலும் விவரங்களைப் பெற முடியும்.

அதே போன்று, தெருவோரம் வாகன நிறுத்துமிடத்தின் எல்லையை, சென்னை உள்பட பல பகுதிகளிலும் வண்ணத்தினால் (பெயின்ட்) வரைந்து வைத்துள்ளனர். அவை எளிதில் அழிந்தும் தேய்ந்தும் போய்விடுவதைக் காண்கிறோம். இதற்கு ஒரு சிறந்த தீர்வாக, மதுரை மாநகராட்சியினர், இரும்புக் கம்பிகளைப் பயன்படுத்தியுள்ளனர். இதனால் எல்லைக் கோட்டின் ஆயுள் பல மடங்கு கூடுகிறது. இதையும் இதர பகுதிகளில் பின்பற்றலாம்.

சொக்கப் பனை எரிகிறது

2007-12-22T22:39:00.000+05:30

17.11.2007 அன்று, கார்த்திகை முதல் தேதி. நாகை மாவட்டத்தில் கடலோரம் அமைந்துள்ள பெருந்தோட்டம் பஞ்சாயத்தில் நாயக்கர்குப்பம் அருகில் இருந்தேன். இரவு 7 மணி இருக்கும். நல்ல குளிர்க் காற்று. என் உடல் சிறிது வெடவெடத்தது. நாசியில் நீர் சுரந்தது. என் உடன் வந்த நண்பர், தலைக்கு மப்ளர் கட்டிக்கொண்டார். அப்போது, தற்செயலாக அங்கு சாலையோரமாகச் சொக்கப் பனை கொளுத்தும் காட்சியைக் கண்டேன்.

சொக்கப் பனை என்பது, வீதியில் ஓலைகள், சுள்ளிகள்.... போன்ற எளிதில் தீப்பற்றும் பொருட்களைக் கொண்டு கோபுரம் போல் அமைத்து, ஊர் மக்கள் கூடியிருக்க, கொளுத்தும் ஒரு நிகழ்வாகும். குளிருக்கு இதமாக இருப்பதோடு, பழைய பொருட்களை இதில் எறிந்து எரிப்பதும் உண்டு. அந்த வகையில் போகியோடு ஒப்பிடக்கூடிய ஒரு நிகழ்வு, இது.

விறுவிறுவெனப் பற்றிய தீ, கொழுந்து விட்டு எரிந்து சற்று நேரத்தில் அணைந்தது. தீ ஏற ஏற, சூடும் வெளிச்சமும் ஒரே நேரத்தில் ஏறின. தீப்பொறிகள் காற்றில் விசிறிப் பறந்தன. மக்கள் சற்றே விலகி நின்று அதை அனுபவித்தார்கள்.

இந்த அழகை நிலாவும் வேடிக்கை பார்த்தது.

அன்னை தெரேசா இல்லத்தில் நான்

2007-09-23T21:00:00.000+05:30

26.4.2007 அன்று கொல்கத்தாவில் உள்ள அன்னை தெரேசாவின் இல்லத்திற்குச் சென்றேன். அவரது இல்ல வாயிலில் உள்ள பலகையில் 'அவர் உள்ளே இருக்கிறார்' என்பதைக் குறிக்கும் 'IN' என்ற சொல்லைக் கண்டேன். மகிழ்ச்சியுடன் உள்ளே சென்றேன்.

இல்லச் சகோதரிகள் அன்புடன் வரவேற்றனர்.

அன்னையின் கல்லறையைக் கண்டு வணங்கினேன். அணையா விளக்குடனும் அழகிய மலர்களுடனும் குளிர்ச்சியான பளிங்குப் பேழையில் அவர் துயில் கொண்டிருந்தார்.

அன்னையின் திருவுருவச் சிலை, நேர்த்தியாகச் செதுக்கப்பட்டிருந்தது.

விடை பெறும்போது அன்னை தெரேசாவைப் பற்றிய சில அறிமுக ஏடுகளைக் கையளித்தனர்; கூடவே ஒரு டாலரையும் அன்பளிப்பாய் வழங்கினர்.

என்னால் இயன்ற தொகையை நன்கொடையாய்க் கொடுத்தேன்.

மேலே கல்லறை அருகே நான் இருக்கும் படங்களை என் அப்பா குப்புசாமி எடுத்தார். அன்னையின் சிலையருகே நான் இருக்கும் படத்தை என் அம்மா சவுந்திரவல்லி எடுத்தார். வாயிற்பலகைப் படத்தையும் என் அம்மா படத்தையும் கல்லறைப் படத்தையும் நான் எடுத்தேன்.

மிஷனரீஸ் ஆஃப் சேரிட்டீஸ் என்ற அமைப்பின் இப்போதைய தலைமைச் சேவகர் சகோதரி நிர்மலாவைச் சந்திக்க முயன்றேன்; ஆயினும் நேரப் பற்றாக்குறை காரணமாக உடனே கிளம்பும்படி ஆயிற்று.

வயிற்றுக்காகக் கயிற்று மேலே

2007-09-16T08:37:00.000+05:30

துரித உணவகம் போல், அரை மணி நேரத்தில் ஒரு கழைக் கூத்தைக் கண்டதுண்டா? செப்.2 அன்று திருவல்லிக்கேணியில் சாலை ஓரத்தில் நான் கண்டேன்.

பாரதியார் இல்லம் இருந்த துளசிங்க பெருமாள் கோயில் தெருவின் முனையில், சந்தடி நிறைந்த இடத்தில் 3 பேர் வந்து இறங்கினார்கள். இரண்டு மூங்கில் கழிகளை நிறுத்தி, விறுவிறுவெனக் கட்டினார்கள். கயிற்றின் இறுக்கத்தையும் உறுதியையும் சோதித்தார்கள்.

இன்னொருவர், சில்லறைகளை ஈர்ப்பதற்காக ஒரு விளம்பரச் சுருள் துண்டை விரித்தார். தன் வாத்தியத்தை எடுத்து வாசிக்கத் தொடங்கினார்.

9 வயது மதிக்கத்தக்க சிறுமி ஒருத்தி, கம்பத்தின் மேல் ஏறினாள். ஒரு நீண்ட கழையைக் கழுத்தில் மாட்டிக்கொண்டாள். கயிற்றில் கால் வைத்துத் தன்வயப்படுத்திய பிறகு கழையைப் பிடித்தபடி நடந்தாள்.

முதலில் வெறுங்காலில் நடந்தாள்; பிறகு அலுமினிய தட்டு ஒன்றில் கால்களை வைத்து நடந்தாள்; ஒரு சக்கரத்தில் கால்களை வைத்து நடந்தாள்; தலையில் ஒரு கும்பத்தை வைத்து நடந்தாள்.

நடுக் கயிற்றில் ஒற்றைக் காலில் நின்றாள். பல முறைகள், நடுக் கயிற்றில் நின்றபடி இப்படியும் அப்படியுமாக வேகமாக ஊஞ்சல் ஆடினாள்.

வாத்திய இசை, அவள் நடையின் வேகத்தைச் சீராகக் கூட்டிக்கொண்டிருந்தது. தன் வித்தைகளை எல்லாம் காட்டி முடித்த பிறகு, அவள் இறங்கினாள்; ஒரு தட்டினை எடுத்துக்கொண்டாள்; சுற்றி நின்றவர்களிடம் சன்மானம் கேட்டு வந்தாள்.

அவள் கூட வந்த இருவரும் கட்டப்பட்டிருந்த கம்பத்தை விடுவித்தார்கள். இந்த மொத்த கழைக் கூத்தும் அரை மணி நேரத்தில் முடிந்துவிட்டது.

இந்த நிகழ்ச்சியில் நான் கண்ட இரண்டு விடயங்கள்:

1. வழக்கமாக வித்தை காட்டும் போது, சுற்றி நிற்பவர்கள் கைதட்டி உற்சாகப்படுத்துவது உண்டு. இந்த நிகழ்ச்சியில் ஒருவர் கூட கைதட்டவில்லை; அந்தச் சிறுமியின் கூட வந்தவர்களும் வாத்தியம் இசைத்தார்களே தவிர கைதட்டவில்லை; சுற்றி நிற்பவர்களைக் கைதட்டுமாறு கேட்டுக்கொள்ளவில்லை. அவர்களுக்கு ஒரு வேளை மொழி தெரியாமல் இருக்கலாம்.

2. தொடக்கம் முதல் இறுதி வரை எந்த இடத்திலும் அந்தச் சிறுமியின் முகத்தில் சிறு புன்னகை கூட இல்லை. இறுகிய முகத்துடன், கடமையைச் செய்கிறேன்; பார்த்தால் பாருங்கள் என்பதான தோரணை இருந்தது. அந்த வயதில் அந்த உறுதியும் அழுத்தமும் கழைக் கூத்தைக் காட்டிலும் வியப்பளித்தது.

அம்பத்தூர் மாணவர் நிகழ்ச்சியில் நான்

2007-09-04T22:27:00.000+05:30

மனிதநேயம் என்ற அறச் சிந்தனையுள்ள அறக்கட்டளை, 26.08.2007 அன்று அம்பத்தூர் வித்யா நிகேதன் மெட்ரிக் பள்ளியில் 196ஆவது மாணவர் மேம்பாட்டு நிகழ்ச்சியை நடத்தியது.

அந்த நிகழ்வுக்கு என்னைச் சிறப்பு அழைப்பாளராக அழைத்திருந்தது.

இதே அமைப்பு, முன்பு அம்பத்தூர் தமிழ் இலக்கியப் பேரவை என்ற பெயரில் இயங்கி வந்தது.

இந்த அமைப்பின் சார்பாக, உதவும் உள்ளங்கள் என்ற மாத இதழ் வெளிவந்துகொண்டிருக்கிறது.

இந்த அமைப்பின் நிறுவனர் ஆடானை சுகுமாரின் அழைப்பை ஏற்று, நிகழ்வில் பங்கேற்றேன்.

ஒன்றாம் வகுப்பு முதல், 10ஆம் வகுப்பு வரையுள்ள மாணவ - மாணவியர், பேச்சுப் போட்டி, பாட்டுப் போட்டி, நடனம், நாடகம், கீபோர்டு வாசிப்பு உள்ளிட்ட பல வழிகளில் தங்கள் திறமைகளை வெளிப்படுத்தினர்.

நான், பேச்சுப் போட்டிக்கு நடுவராக இருந்து, பரிசுக்கு உரியவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தேன்.

வளரும் இந்தியா, மண்ணில் வளரட்டும் மனிதநேயம் ஆகிய தலைப்புகளில் பேச்சுப் போட்டி நடந்தது.

பாலசுந்தரபாபு, வளையாபதி ஆகியோர், இசைப் போட்டிக்கு நடுவராக இருந்து, பரிசுக்கு உரியவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்தனர்.

இந்த நிகழ்ச்சிக்கு பி.எஸ்.எஸ். கம்ப்யூட்டர் காலேஜ் என்ற நிறுவனம், நிதியுதவி அளித்துள்ளது.

இந்த நிகழ்ச்சியில் ஞா.செல்வகுமார் எடுத்த சில புகைப்படங்களை இங்கே காணுங்கள்.

பி.எஸ்.எஸ். கம்ப்யூட்டர் காலேஜ் சார்பாகக் கலந்துகொண்ட அதன் மேலாளருக்கு நினைவுப் பரிசு

இந்த நிகழ்வில் பேச்சுப் போட்டிக்கு நடுவராக இருந்து, உரியவர்களைத் தேர்ந்தெடுத்து, பரிசு வழங்கியதோடு, மாணவர்கள், ஆசிரியர்கள், பெற்றோர்கள் கூடியிருந்த அவையில் சிறிது நேரம் உரையாற்றினேன்.

என் சிறுவர் பாடல்கள் சிலவற்றையும் வழங்கினேன்.

இந்த நிகழ்வில் மாணவர்களின் பல்வேறு திறன்களையும் ஒருசேர உணர முடிந்தது; அவர்களின் கலை வெளிப்பாடுகளைப் பார்த்து மகிழ முடிந்தது. மனத்திற்கு மிகுந்த நிறைவு அளிப்பதாக இந்த நிகழ்வு அமைந்திருந்தது.

தெருவில் தவழும் கண்ணன்

2007-09-04T08:44:00.000+05:30

திருவல்லிக்கேணியில் பரபரப்பான சாலையோரத்தில் கண்ணன் தவழ்ந்துகொண்டிருந்தான்.

பல வித வடிவங்களில் புன்னகை தவழ நின்றிருந்தான்.

25 ரூபாயிலிருந்து 300 ரூபாய் வரை நீங்கள் எவ்வளவு கொடுத்தாலும் அவன் உங்கள் வீட்டுக்கு வரத் தயார் என்றான்.

அவற்றை விற்றுக்கொண்டிருந்த குப்பனிடம் 'வியாபாரம் எப்படி?' என்றேன். செப்.2 அன்று, கிருஷ்ண ஜெயந்திக்கு 2 நாட்கள் முந்தைய மதிய நேரம் அப்போது. 'காலையிலிருந்து கடைவிரித்துள்ளேன். இதுவரை ஒன்றுகூட விற்கவில்லை' என்றார்.

'என்ன விலைக்குக் கேட்டாலும் கொடுக்கத் தயார் என்ற நிலையில் இருக்கேன். வாங்கத்தான் ஆளில்லை' என்றார் குப்பன்.

'இவற்றை உருவாக்கியவர்கள் யார்?' என்றேன். 'தெரியாது; நாங்கள் வாங்கி விற்கிறோம்' என்றார்.

மண்ணாக இருந்து, கலைப் படைப்பாக உருவெடுத்து, தெருவோரம் காத்திருந்த அந்தத் திருவுருவங்கள், இப்போது சில வீடுகளிலாவது பூஜை அறையிலிருந்து அருள் பாலித்துக்கொண்டிருக்கலாம்.

கொல்கத்தா கண்ணாடி மாளிகை

2007-09-01T22:45:00.000+05:30

கொல்கத்தாவில் ஜெயின் கோயில் ஒன்று உள்ளது. இதன் சுவர்களில் கண்ணாடித் துண்டுகள் பதிக்கப்பட்டுள்ளன. எனவே இதைக் கண்ணாடி மாளிகை என்றே அழைக்கிறார்கள்.

தூய்மையோடு பராமரிக்கிறார்கள்.

அழகான தோட்டம் முன்புறத்தை அலங்கரிக்கிறது.

ஆலயக் கோபுரம்

இதன் உள்ளே சென்று படம் எடுக்க அனுமதி இல்லை. எனவே வளாகத்திற்குள் நின்று, புறத் தோற்றத்தைச் சில படங்கள் எடுத்தேன்.

கடைசிப் படத்தை எடுத்தவர் என் அம்மா.

டிராம் வண்டியில் பயணித்தேன்

2007-08-26T22:52:00.000+05:30

கொல்கத்தாவின் பரபரப்பான சாலைகளுக்கு நடுவே ஆங்காங்கே குறுக்கும் நெடுக்குமாக டிராம் வண்டிகள் ஓடுகின்றன. அவை நகரப் பேருந்துகளைப் போலவே, மிகவும் எளிய முறையில் இயக்கப்படுகின்றன. இதனைச் சாலையில் ஓடும் ரெயில் எனலாம்.

நானும் என் அம்மாவும்

இந்த வண்டியில் செல்வதற்கு மாதாந்தர சீசன் டிக்கெட்டு உண்டாம். வண்டிக்குள் 3 மிகப் பெரிய காற்றாடிகள் உள்ளன.

மூன்று காற்றாடிகள்

வண்டியை நடத்துநர் நிறுத்த வேண்டுமானால், ஒரு நீண்ட கயிற்றில் இணைக்கப்பட்ட மணியை இழுக்கிறார். ஓசை எழுகிறது. ஓட்டுநர் புரிந்துகொண்டு வண்டியை நிறுத்துகிறார். இன்னும் இந்த டிராம் வண்டியைப் பொதுமக்கள் நன்கு பயன்படுத்தி வருகின்றனர்.

டிராம் வண்டியை ஓட்டுநர் இயக்குகிறார்

வண்டியின் முன் கிடக்கும் தண்டவாளத்தைப் பார்த்தீர்களா?

சென்னையிலும் ஒரு காலத்தில் டிராம் வண்டிகள் ஓடியுள்ளன. இன்று உலகின் பல பகுதிகளிலும் டிராம் வண்டிகள் நிறுத்தப்பட்டுவிட்டன. உலகிலேயே கொல்கத்தாவிலும் ஆஸ்திரேலிய நகரம் ஒன்றிலும்தான் டிராம் வண்டிகள் ஓடுகின்றன எனப் பயணி ஒருவர் சொன்னார். ஒரு பாரம்பரியச் சின்னமாக இந்த ரெயில் இன்னும் ஓடுவது, வங்க மக்களின் எளிய, அழகிய மனநிலையை எடுத்துக் காட்டுகிறது.

ஹூக்ளி நதியில் படகுப் பயணம்

2007-08-25T14:14:00.000+05:30

ஹெளரா பாலம் கட்டப்பட்டுள்ள ஹூக்ளி நதியில் 25.4.2007 அன்று படகுப் பயணம் மேற்கொண்டோம். ஹூக்ளி, அகன்று விரிந்து வேகத்துடன் காட்சி தருகிறது. அதில் பலரும் குளித்து, துணிகள் துவைத்துச் செல்கிறார்கள். சிறுவர்கள் ஓடிவந்து, உயரத்திலிருந்து குதித்துத் துளையம் அடித்து விளையாடுகிறார்கள். இத்தகைய நதியோர மகிழ்ச்சி, பெரும்பாலும் கிராமப்புற, இடைநிலை நகர மக்களுக்கே வாய்க்கிற நிலை மாறி, மாநகரமான கொல்கத்தாவின் எல்லையில் மக்கள் இன்புறுவதைக் கண்டேன். சென்னையின் கூவமும் இப்படி மாறினால் எப்படி இருக்கும் என்ற ஏக்கம் பிறந்தது.

ஹூக்ளி ஆற்றின் கரையோரம்

சிலர் குளிக்கிறார்கள்

இது போன்ற படகு ஒன்றில்தான் நாங்கள் சென்றோம்.

படகில் நானும் என் அம்மாவும்

படகு, கரையில் கட்டப்பட்ட போது படகுக்கும் கரைக்கும் இடையே சலசலத்து ஓடிய நீர்

படகில் என் அம்மா, அப்பா, அத்தைகள்

படகில் நான்

ஹெளரா பாலத்தின் மீது நடந்தேன்

2007-08-25T07:54:00.000+05:30

ஏப்ரல் 25 அன்று கொல்கத்தாவின் எல்லையில் உள்ள ஹெளராவை அடைந்தோம். தானியில் (ஆட்டோ) போகும் போதே சொன்னார்கள், பாலத்திற்கு அந்தப் பக்கம் இருப்பது கொல்கத்தா; இந்தப் பக்கம் இருப்பது ஹெளரா என்று. இவை இரட்டை நகரங்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

அருகிலிருந்த வசதிக் குறைவான ஒரு விடுதியில் தங்கினோம். எங்களுக்கு என்று வாய்த்த அறையில் தனிக் கழிவறைகூட இல்லை. பொதுக் கழிவறையிலிருந்து எப்போதும் சிகரெட் நெடி அடித்தது. அதனால் கதவை எப்போதும் மூடியே வைத்தோம். அதனால் காற்றோட்டம் இல்லை. மெத்தை, கட்டில் உள்பட பல வசதிகளும் சரியில்லை. ஜன்னலையும் திறக்க முடியவில்லை. அதை ஒட்டினாற்போல் நிறைய குப்பைகள்! ஒரிசாவின் பூரியில் நாங்கள் இருந்த அறை, எவ்வளவோ தேவலாம் என்ற நிலையை ஏற்படுத்தியது, ஹெளரா அறை.

பயண ஏற்பாட்டாளரைக் கூப்பிட்டுக் கேட்டால், 'வேறு விடுதி கிடைக்கவில்லை; கொஞ்சம் சமாளியுங்கள்; ஹெளராவில் மக்கள் நெரிசல் அதிகம். அறை கிடைப்பதே கடினம்' என்றார். 'இல்லை, வேறு அறை கொடுங்கள்' என்று கேட்டோம். 'பார்க்கிறேன்' என்றவரைப் பிறகு பார்க்க முடியவில்லை.

முதலில் ஹெளரா பாலத்தைப் பார்த்தோம். மிகப் பிரமாண்டமாக, ஒரு பொறியியல் அற்புதமாக அந்தப் பாலம் தொங்கிக்கொண்டிருந்தது.

ஆயிரக்கணக்கான வாகனங்கள் அதன் மீது சென்றுகொண்டிருந்தன. கீழே வேகமான நீரோட்டம்; மேலே விரையும் வாகனங்கள். அவ்வளவு கனத்தையும் தாங்கிக்கொண்டு, இரு கரைகளிலும் நிற்கும் தூண்கள், பாலத்தைத் தூக்கிப் பிடித்திருந்தன.

இரவீந்திர சேது என்று அந்தப் பாலத்திற்குப் பெயர் சூட்டியிருந்தார்கள். வங்காளத் தேசியக் கவியின் பெயரில் பாலம் கம்பீரமாக நின்றிருந்தது. அந்தப் பாலத்தின் மீது நடந்தேன்.

அதன் மீது புகைப்படங்கள் எடுக்கத் தடை என்று கூறியிருந்தார்கள். எனவே அதை ஒட்டிய தெருவில் நின்று சில படங்கள் எடுத்தோம்.

என் அம்மா

என் அப்பா

நான்

இந்தப் பாலத்தைப் பற்றி மேலும் அறியப் பாருங்கள்: http://www.howrahbridgekolkata.nic.in

மேலே கண்டது, பழைய ஹெளரா பாலம்; புதிய பாலம் கீழே உள்ளது.

பிறகு, ஹூக்ளி ஆற்றில் படகுப் பயணம் மேற்கொண்டோம். அது, அடுத்த பதிவில்.

சிங்கம், சிறுத்தை... இன்னும் பல

2007-08-22T22:21:00.000+05:30

ஒரிசாவின் நந்தன்கனான் விலங்கியல் பூங்காவில் பல வகை உயிரினங்களைப் பார்த்தேன். மான், குரங்கு, யானை, வெள்ளை மயில், வெள்ளைப் புலி ஆகியவற்றை ஏற்கெனவே பார்த்தோம். மேலும் சிலவற்றை இங்கே பாருங்கள்.

உலாத்தும் சிங்கம்

மாமிசம் தின்னுகிறது

ஒரு சிறுத்தை

மர நாய்

ஒரு கரடி

முதலைகள்

ஆந்தை

சின்பன்சி குரங்கு

நெருப்புக் கோழி

மயில்

யானையும் நீர் யானையும்

2007-08-19T15:18:00.000+05:30

துதிக்கை நீட்டி, காணிக்கையை வாங்கிப் பாகனிடம் கொடுக்கும் ஒயிலான காட்சி இது. ஒரிசாவின் நந்தன்கனான் விலங்கியல் பூங்காவில் எடுத்த படம்.

இதே விலங்கியல் பூங்காவில் நீர் யானைகளையும் கண்டேன். அப்போது எடுத்த படங்களைப் பாருங்கள்.

ஒரிசாவில் ஒரு குரங்குக் கூட்டம்

2007-08-18T21:44:00.000+05:30

ஒரிசாவில் நந்தன் கனான் விலங்கியல் பூங்காவில் ஒரு குரங்குக் கூட்டத்தைக் கண்டேன். அதில் ஒன்று, ஒரு பாட்டியின் கையில் இருந்த நொறுக்குத் தீனியைப் பிடுங்கித் தின்றது.

அதனுடன் மேலும் பல குரங்குகளும் சேர்ந்துகொண்டு உண்டன.

மரக்கிளையில் அமர்ந்திருந்த ஒரு தனிக் குரங்கு

பூரி ஜெகந்நாதர் கோயிலிலும் இதே போன்ற ஒரு பறிப்புச் சம்பவம் நடந்தது. மூதாட்டி ஒருவர் கையில் இருந்த தேங்காய் மூடி, வாழைப் பழத்தை ஒரு குரங்கு திடீரெனப் பிடுங்கியது. அந்த அம்மாவும் அதைக் கொடுத்துவிட்டு, பேசாமல் சென்றுவிட்டார்.

காசியிலும் நிறைய குரங்குகளைப் பார்க்க முடிந்தது.

இந்தக் குரங்குகளை வைத்து நான் எழுதிய கவிதையை வாசிக்க இங்கே செல்லுங்கள் >>>>

வெள்ளைப் புலிகள் பாரீர்!

2007-08-18T12:28:00.000+05:30

வரிப்புலி, கரும்புலி, சிறுத்தைப் புலி...... எனப் புலிகளில் பல வகைகள் உள்ளன. இங்கே வெள்ளைப் புலியைப் பாருங்கள்.

ஒரிசாவின் நந்தகனான் விலங்கியல் பூங்காவிற்கு இந்த ஆண்டு ஏப்ரல் 24 அன்று சென்ற போது இவற்றைக் கண்டேன்

மாமிசத்தைக் கண்ணும் கருத்துமாக உண்ணுகிறது

மாலை நடை பயில்கின்றன

மான்கண்டேன் மான்கண்டேன்

2007-08-18T07:00:00.000+05:30

ஒரு பெரிய ஆட்டு மந்தையைப் போல் மான்களைக் கண்டதுண்டா? நான் கண்டேன். நூற்றுக்கணக்கான புள்ளி மான்களை ஒரு சேரக் கண்டேன்.

ஒரிசாவின் நந்தகனான் விலங்கியல் பூங்காவிற்கு இந்த ஆண்டு ஏப்ரல் 24 அன்று சென்ற போது இந்த வாய்ப்பு கிட்டியது.

அப்போது நான் எடுத்த படங்களை நீங்களும் பாருங்களேன்.

இவை வேறு வகை மான்கள்:

வேட்டி துண்டுடன் நான்

2007-08-15T21:59:00.000+05:30

சுதந்திர நாளை முன்னிட்டு, ஆகஸ்டு 14 அன்று 'பாரம்பரிய உடையில் (Ethnic dress) வாங்க' என்று சிஃபி விடுத்த அழைப்பை ஏற்று, வேட்டி - துண்டுடன் சென்றேன்.

டைடல் பூங்காவில் வேட்டி-துண்டுடன் நான் உலா வந்ததைப் பார்த்துத் திரும்பிப் பார்க்காதவர்கள் யாரும் இல்லை; சென்னை மாநகரில் இந்த உடையுடன் புறநகர் ரெயிலிலும் சென்றேன்.

இதே தோற்றத்துடன் சிஃபி நடத்திய சுதந்திர தின விழாவில் ஒரு கவிதையும் வாசித்தேன்.

நான் கவிதை வாசிப்பதைப் படம் எடுக்க முயன்ற நண்பர், புகைப்படக் குமிழுக்குப் பதிலாக ஒளிப்படக் குமிழை ழுத்திவிட்டார். அதில் 7 நொடிகளுக்கு ஓர் ஒளிப்படம் பதிவானது. அதையும் இங்கே இட்டுள்ளேன்.

வேட்டியில் சில வசதிகளும் வசதிக் குறைவுகளும் இருக்கின்றன. முக்கியமானது, அதில் பைகள் இல்லை. சாதாரண முழுக் கால் சட்டையில் 3 பைகள் உண்டு. அதில் என் பணப் பை, சீப்பு, கைக்குட்டை, சாவிக்கொத்து, அடையாள அட்டை... உள்ளிட்டவற்றை வைப்பது வழக்கம். செல்பேசியை இடுப்பில் செருகி வைப்பேன். வேட்டியில் இவற்றை வைக்க இயலாமல், சட்டையிலும் கைப்பையிலுமாக வைத்தேன். மற்றபடி காற்றோட்டமாக இருப்பது உண்மை.

வேட்டிகள் பெரும்பாலும் வெள்ளையாக இருப்பதால், அவை அழுக்காகும் வாய்ப்புகளும் அதிகம். எளிதில் அவிழ்ந்துகொள்ளும் ஆபத்தும் உண்டு. அதுவும் கூட்ட நெரிசலில்..? இந்தச் சிக்கல்களுக்கெல்லாம் என்ன தான் தீர்வு?

காந்தியின் உதவியாளர் கல்யாணம்

2007-08-15T10:25:00.000+05:30

காந்தியின் நேர்முக உதவியாளராக நான்கரை ஆண்டுகள் இருந்த கல்யாணம், சென்னையில் வசித்து வருகிறார். இப்போது அவருக்கு வயது 86. ஆகஸ்டு 15, 1922 அன்று அவருடைய பிறந்த நாள். அவரைக் கடந்த வாரங்களில் இரு முறைகள் சந்தித்தேன்.

1944ஆம் ஆண்டு காந்தியிடம் உதவியாளராகச் சேர்ந்த கல்யாணம், 1948இல் காந்தி இறக்கும் வரை அவர் கூடவே இருந்தார். காந்திக்கு வரும் கடிதங்களுக்குக் காந்தியின் பதில்களைப் பெற்று, தட்டச்சு செய்து அனுப்புவதே கல்யாணத்தின் முதன்மை வேலையாக இருந்தது. காந்தியைக் கோட்சே சுடும்போது கல்யாணம் அருகில் இருந்திருக்கிறார்.

முதல் உரையாடலிலேயே ஒரு மணி நேரத்திற்கும் மேலாகக் கல்யாணம், பல கேள்விகளுக்குப் பதில் அளித்தார். தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் சரளமான பேச்சு; தொடர்ச்சியான நினைவுகள்; சமூகம் குறித்த கவலை; அரசியல்வாதிகள் மீதான விமர்சனம்... எனப் பலவற்றையும் பகிர்ந்துகொண்டார். அவருடன் பேசும்போது அந்தக் கால நினைவுகள், ஒரு படம் போல்
நகர்கின்றன.

காந்தியின் மறைவுக்குப் பிறகு கல்யாணம், ஜெயபிரகாஷ் நாராயணன், ராஜாஜி ஆகியோரிடமும் உதவியாளராக இருந்துள்ளார்.

காந்தி தனக்கு எழுதிய கடிதங்கள், தட்டச்சுப் பிரதிகளில் காந்தியின் திருத்தங்கள், புகைப்படங்கள், காந்தியின் ஹரிஜன் ஆங்கிலப் பத்திரிகையின் அசல் பிரதிகள், ஜவகர்லால் நேருவின் கையொப்பம், 1930 - 40களில் எழுதிய டைரிக் குறிப்புகள், அந்தக் காலத்தில் இருந்த விலைவாசி, 5 பேர் கொண்ட ஒரு குடும்பத்திற்கு ஆன செலவு....... எனப் பலவற்றையும் எடுத்துக் காட்டினார். இவற்றை அவர், பள்ளி, கல்லூரி உள்ளிட்ட பல அமைப்புகளிலும் கண்காட்சியாக வைத்து வருகிறார். வேண்டுவோர் அழைத்தால் வந்து கண்காட்சி நடத்துவதாகவும் கூறினார்.

கல்யாணத்தின் பேரன், பிரபலமானவர்களின் காசோலைகளைச் சேமித்து வருகிறான். அப்துல் கலாம், சுர்ஜித் சிங் பர்னாலா உள்ளிட்ட பலரும் அவனுக்காகத் தங்கள் காசோலைகளை அளித்துள்ளார்கள். அவற்றையும் காட்டினார். குடியரசுத் தலைவராக இருந்தபோது அப்துல்கலாம்,
கல்யாணத்தின் வீட்டிற்கு வந்து 3 மணிநேரங்கள் இருந்ததைக் குறிப்பிட்டு, அப்போது எடுத்த படங்களையும் காட்டினார்.

முதல் சந்திப்பின் போது, பேட்டி எடுக்கும் உத்தேசத்துடன் செல்லாததால் பதிவுக் கருவி, புகைப்படக் கருவி எதுவும் எடுத்துச் செல்லவில்லை. எனவே அடுத்த சந்திப்பில் பத்திரிகையாளர் சுகதேவை அழைத்துச் சென்றேன். அவருடைய பதிவுக் கருவியில் கல்யாணத்தின் பேட்டியைப் பதிவு செய்தோம். என் புகைப்படக் கருவியில் சில படங்களை எடுத்தோம்.

கல்யாணத்துடன் சுகதேவ் நிகழ்த்திய உரையாடலைத் தமிழ்சிஃபியில் பதிப்பித்துள்ளோம். அதை இங்கே கேட்டு மகிழுங்கள்:

கல்யாணம் அவர்களுடன் ஒரு சந்திப்பு

மிகவும் துடிப்புடன், செயல் வேகத்துடன், புலன்களின் விழிப்புடன் கல்யாணம் வியப்பூட்டுகிறார். அவருடைய அனைத்து வேலைகளையும் அவரே செய்வதோடு, தூய்மையின் மீது மிகுந்த பற்றுடன் விளங்குகிறார். தினமும் தோட்ட வேலை செய்கிறார். தானே சமைத்து உண்ணுகிறார். தன் உடைகளைத் தானே துவைத்துக்கொள்கிறார். ஆங்கிலேயரிடமிருந்து தாம் கற்ற தூய்மை, பண்பாடு, உடலுழைப்பு ஆகியவற்றை இன்னமும் பின்பற்றுகிறார். காந்தியிடமிருந்து கற்ற எளிமை, நேர்மை, சுறுசுறுப்பு ஆகியவற்றையும் தன்னகத்தே கொண்டிருக்கிறார்.

கல்யாணத்துடன் நான்

ஆகஸ்டு 15 அன்று பிறந்த நாள் காணும் கல்யாணம் அவர்களுக்கு என் வாழ்த்துகள். அவரின் தொண்டு தொடரட்டும்.

கயிற்றின் மீது நடக்கும் சிறுமி

2007-08-12T22:09:00.000+05:30

சென்னை வலைப்பதிவாளர் பட்டறைக்குப் போவதற்காக சேப்பாக்கம் கிரிக்கெட் மைதானம் இருக்கும் சாலையில் திரும்பினேன். சட்டென்று வண்டியை நிறுத்தினேன். காரணம், எதிரே கயிற்றின் மீது சிறுமி ஒருத்தி நடந்து வந்தாள்.

எட்டு வயதிருக்கும்.

நான் போன நேரம், கழைக் கூத்து முடியும் தறுவாய். விண்வெளியில் சுனிதா வில்லியம்ஸ் நடந்ததை நான் பார்க்கவில்லை; இந்தச் சிறுமி, காற்றில் நடந்ததைப் பார்த்தேன்.

சிறு அலுமினிய தட்டில் முட்டிக் கால் போட்டு, தலையில் சில சொம்புகளை அடுக்கிவைத்து, கையில் நீண்ட கழியைப் பிடித்தபடி சிறுமி லாவகமாக நடந்து வந்தாள்.

கீழே அவளின் தந்தை போல் ஒருவர், டோலக்கைத் தட்டி இசை சேர்த்துக்கொண்டிருந்தார்.

அம்மாவைப் போல் ஒருவர், சாப்பாட்டுத் தட்டைத் தலைகீழாகத் திருப்பிப் போட்டு, இரு குச்சிகளால் தட்டி அவரால் முடிந்த அளவுக்கு இசை கூட்டினார்.

தரையில் ஒரு விரிப்பு இருந்தது. அதில் சில சில்லறைகள். அம்மா, அவ்வப்போது சில்லறைகளை எடுத்துக்கொண்டிருந்தாள்.

போக்குவரத்து மிகுந்த சாலை என்பதால், மக்கள் சற்று தள்ளி சாலையின் எதிர்ப் பக்கத்தில் நின்றுகொண்டிருந்தார்கள்.

கயிற்று நடை முடிந்ததும் சிறுமி ஒரு தட்டினை எடுத்துக்கொண்டு வந்து சன்மானம் பெற வந்தாள். அவள் நிகழ்த்தியது ஒரு கலை; எனவே அது சன்மானம்தான். ஆயினும் ஒரு கலை வித்தகி, தட்டேந்தி வந்தது, துயர்மிகு காட்சியாகக் கண் முன்னே நிற்கிறது.

பட்டறைக்கு வந்த முக்கிய புள்ளிகள்

2007-08-11T12:17:00.000+05:30

சென்னை வலைப் பதிவாளர் பட்டறைக்கு முக்கிய புள்ளிகள் பலரும் வந்திருந்தனர். சிலரை இங்கே பாருங்கள்:

இ-கலப்பை முகுந்தராஜ்

ஹாய் கோபியும் கிருபாஷங்கரும்

விக்கி என்கிற விக்னேஷ் அண்ணாமலை

மறவன்புலவு க. சச்சிதானந்தன்

ஓசை செல்லா

செல்பேசியில் தமிழ் நூல்களைக் கொண்டுவந்திருக்கும் கனேஷ்ராமும் அவரின் சகாவும்

உபுண்டு குழுமத்தைச் சேர்ந்த ஸ்ரீ ராமதாஸ்

பத்ரி சேஷாத்ரி

தமிழ்மணத்தை உருவாக்கிய காசி ஆறுமுகம், அருள்செல்வன், ஐகாரஸ் பிரகாஷ், மரவண்டு உள்ளிட்டோர்

எழுத்தாளர் ஐஷ்வர்யன்

அகில இந்திய வானொலி நிலையத்தைச் சேர்ந்த மாணிக்கவாசகம், செளந்தர்ராஜன், செங்குட்டுவன்

பட்டறையில் வ.வா.சங்கத்தினர்

2007-08-10T14:37:00.000+05:30

சென்னை வலைப்பதிவர் பட்டறையில் வருத்தப்படாத வாலிபர் சங்கத்தினர், புதிய டி. சட்டையுடன் பவனி வந்து, பலரின் கவனத்தையும் ஈர்த்தனர்.

சங்கத்தின் ஓராண்டு நிறைவையொட்டி இந்த டி. சட்டைகளை உருவாக்கியதாக அவர்கள் கூறினர். அவர்களின் வலைப்பதிவைப் பிரபலப்படுத்த, இது நல்ல முயற்சி.

சென்னை வலைப்பதிவர் பட்டறை 2007 - படங்கள்

2007-08-05T22:08:00.000+05:30

ஆகஸ்டு 5 சென்னை பல்கலைக்கழக மெரினா அரங்கில் சென்னை வலைப்பதிவர் பட்டறை 2007, வெகு சிறப்பாக நடைபெற்றது.

வாயிலில் இருந்த பதாகை

மேடையில் இருந்த பதாகை

நிகழ்ச்சியைச் சிறப்பாகத் திட்டமிட்டு, தகுதிவாய்ந்த அறிஞர்களைப் பேச அழைத்து, ஒழுங்காக நெறிப்படுத்தி, சரியான நேரத்தில் முடித்தது, பெருஞ்செயல். தேநீர் முதல் மதிய உணவு வரை, எழுதுகோல் முதல் குறுந்தகடு வரை, நேரடிப் பயிற்சி முதல் கலந்துரையாடல் வரை... சிறப்பான ஏற்பாடுகள் செய்திருந்தார்கள்.

நிகழ்ச்சி அமைப்பாளர்கள்

இந்த முயற்சிக்காக இரண்டு மாத காலம் கடினமாக உழைத்த பாலபாரதி, விக்கி என்கிற விக்னேஷ், மா.சிவகுமார், வினையூக்கி, லக்கிலுக், ஐகாரஸ் பிரகாஷ், பொன்ஸ், ஜெயா, நந்தா, ஜே.கே.... உள்ளிட்டோரை எவ்வளவு பாராட்டினாலும் தகும்.

மாலன், பத்ரி சேஷாத்ரி, முகுந்த், ரஜினி ராம்கி, அருள்செல்வன், க்ருபா ஷங்கர், ஓசை செல்லா, தமிழி, செந்தழல் ரவி, பெனாத்தல் சுரேஷ், லக்கிலுக், ஹாய்கோபி... உள்ளிட்டோர், பயிற்சிப் பட்டறையை ஆக்கபூர்வமாக முன்னெடுத்துச் சென்றனர்.

இந்த நிகழ்ச்சியில் நான் எடுத்த சில படங்களை இங்கே பாருங்கள்:

வலைப்பதிவைத் தொடங்குவது குறித்து தமிழி விளக்குகிறார்...

பெனாத்தல் சுரேஷ், பிளாஷ் குறித்து விளக்குகிறார்

வலைத்தளப் பாதுகாப்பு குறித்து இஸ்மாயிலிடம் வினவுகிறார் பத்ரி சேஷாத்ரி

புரொஜெக்டரைக் கையாளும் பத்ரி

அரங்கில் குழுமிருந்த அன்பர்கள்

மாலன் பேசுகிறார்

பயிலரங்கச் சுவரில் ஒரு பதாகை

நிகழ்ச்சிக்கு இணைய இணைப்பு வழங்கிய சிஃபி நிறுவனப் பதாகை

நிகழ்ச்சி நிரல் பலகையின் அருகில் நான்

அதே பலகையின் அருகில் நின்று உரையாடும் லிவிங் ஸ்மைல் வித்யாவும் இஸ்மாயிலும்

கூட்டம் கலைகிறது

இந்த நிகழ்வு குறித்த பதிவுகள் தொடரும்.........

கறுப்பு அன்னம் பார்த்ததுண்டா?

2007-08-05T21:09:00.000+05:30

ஒரிசாவின் நந்தன்கனான் விலங்கியல் பூங்காவில் சிவப்பு மூக்குடன் கறுப்பு அன்னத்தைக் கண்டேன்.

பாலையும் நீரையும் கலந்துவைத்தால் பாலை மட்டும் தனித்துக் குடிக்கும் திறன் உடையது என்று அன்னத்தைப் பற்றி இலக்கியங்கள் பேசுகின்றன. ஆனால், அப்படிப் பிரிப்பதை நேரடியாக யாரேனும் பார்த்திருக்கிறார்களா?

இந்தக் கறுப்பு அன்னத்திற்கும் அந்தத் திறன் உண்டா என்பது எனக்குத் தெரியாது. இது, ஓரிடத்தில் நிற்காமல் அங்கும் இங்கும் நீந்திக்கொண்டே இருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது.

வெள்ளை மயில்கள் இதோ

2007-08-04T22:24:00.000+05:30

ஒரிசாவின் புகழ்பெற்ற நந்தன்கனான் விலங்கியல் பூங்காவிற்கு, ஏப்ரல் 24 அன்று சென்றோம். அங்கு நுழைந்த உடன் வெள்ளை மயில்களைக் கண்டோம். கம்பிகளுக்குள் உலவியபடி அவை காதல் மொழி பேசி, முத்தமிட்டும் கொண்டன.

புத்தர் கோயிலும் சிவன் கோயிலும்

2007-07-29T19:21:00.000+05:30

ஒரிசாவில் கோனாரக் சூரிய கோயிலிலிருந்து சில மணி நேரங்கள் பயண தூரத்தில் இந்தப் புத்தர் திருக்கோயில் உள்ளது. இதில் புதுமை என்னவென்றால், இந்தக் கோயிலை ஒட்டியவாறு பின்புறத்தில் சிவன் கோயில் ஒன்றும் உள்ளது.

முதலில் புத்தர் ஆலயத்தைப் பாருங்கள்:

இந்தக் கோயிலின் முகப்பில் என் பெற்றோரும் அத்தையும் சித்தியும் நிற்கிறார்கள்

புத்தர் சிலை முன் நான்

புத்தர் கோயிலின் பின்புறத்தில் என் அப்பா

இப்போது சிவன் கோயிலைப் பாருங்கள்:

இது, பின்புறத் தோற்றம்

இது, முன்புறத் தோற்றம்

சிவன் கோயிலின் வாசலில் ஒருவர் கூவிக் கூவி பூக்களை விற்றுக்கொண்டிருந்தார்

இவற்றில் நான் இருக்கும் படங்களை மட்டும் என் அப்பா எடுத்தார். இதர படங்களை நான் எடுத்தேன். நாங்கள் இங்கு சென்றபோது உச்சி வெயில் கொளுத்தியது. கோயிலின் தரைப் பகுதியும் படிக்கட்டுகளும் பளிங்குக் கற்களில் அமைந்திருந்தன; அதனால் வெயிலில் தணலெனத் தகித்தன. ஓட்டமாய் ஓடிப் போய்ச் சுற்றிப் பார்த்துத் திரும்பினோம்.

கோனாரக் சூரிய கோயிலில் - 4

2007-07-28T09:41:00.000+05:30

சிற்பக் கலையின் உன்னதத்தைப் பறைசாற்றும் ஒரிசாவின் கோனாரக் சூரிய கோயிலில் நான் எடுத்த படங்களுள் மேலும் சிலவற்றைக் கண்டு களியுங்கள்.

இந்தத் தேர்ச் சக்கரத்தின் ஒவ்வொரு புள்ளிக்கும் ஒரு பொருள் இருக்கிறது. ஆரத்தில் உள்ள ஒவ்வொரு புள்ளியும் ஒவ்வொரு நிமிடத்தைக் குறிக்கின்றது. எனவே இந்தச் சக்கரத்தின் நிழலைக் கொண்டு மணி எவ்வளவு எனத் துல்லியமாகக் கூற முடியும் என்று எங்கள் வழிகாட்டி கூறினார்.

கல்லில் வடிக்கப்பட்ட கிளைகளுடன் கூடிய மரங்கள்

கோனாரக் சூரிய கோயிலில் - 3

2007-07-01T21:36:00.001+05:30

சிற்பக் கலையின் உன்னதத்தைப் பறைசாற்றும் ஒரிசாவின் கோனாரக் சூரிய கோயிலில் நான் எடுத்த படங்கள் சிலவற்றைக் கண்டு களியுங்கள்.

அந்நியப் படையெடுப்புகளின் போது இப்படிப் பல சிற்பங்கள் சிதைவுற்றன என்று எங்கள் வழிகாட்டி கூறினார்.

நான் இருக்கும் படத்தை மட்டும் என் அம்மா சவுந்திரவல்லி எடுத்தார்.

என் நூறாவது பதிவு

2007-07-01T20:41:00.000+05:30

அண்ணாகண்ணன் புகைப்படங்கள் என்ற இந்த வலைப்பதிவில் மட்டும் என் நூறாவது பதிவு, இது.

அண்ணாகண்ணன் வெளி என்ற வலைப்பதிவில் 97 பதிவுகளும் அண்ணாகண்ணன் கவிதைகள் என்ற பதிவில் 60 பதிவுகளும் அண்ணாகண்ணன் நேர்காணல்கள் என்ற வலைப்பதிவில் 22 பதிவுகளும் அண்ணாகண்ணன் கட்டுரைகள் என்ற வலைப்பதிவில் 65 பதிவுகளும் பதிந்துள்ளேன். ஒட்டுமொத்தமாக, சுமார் 400 பதிவுகளைப் பதிந்திருந்தாலும் அண்ணாகண்ணன் புகைப்படங்கள் என்ற இந்த வலைப்பதிவில் மட்டும் இந்தப் பதிவின் மூலம் சதம் அடித்துள்ளேன்.

முதலில், அச்சிட்ட படங்களை ஒளி உணரி (Scan) மூலம் கணினிக்குக் கொண்டு வந்து பதிவிட்டேன். பிறகு, புகைப்படக் கருவியுடன் கூடிய செல்பேசி வாங்கிய பிறகு அந்தப் படங்களைக் கொண்டு பதிவிட்டேன். அதன் தகவல் தடம் (Data cable) வேலை செய்யாததால், எடுத்த படங்களை உள்ளிட முடியாத நிலை ஏற்பட்டது.

இந்நிலையில் ஏப்ரல் மாதம் வட இந்திய - நேபாளச் சுற்றுலாவுக்குச் செல்லும் முன் எணினி புகைப்படக் கருவி (Digital Camera) ஒன்றினை வாங்கினேன். அதைக் கொண்டு நிறைய படங்கள் எடுக்க முடிகிறது; சிறப்பாகவும் அமைகிறது.

இந்த நூறாவது பதிவில், ஒரிசாவின் கோனாரக் சூரிய கோயிலில் நான் எடுத்த படங்கள் சிலவற்றைக் கண்டு களியுங்கள்.

என் அம்மா சவுந்திரவல்லியும் அத்தை ஜானகியும்

நான் இருக்கும் படங்களை மட்டும் என் அம்மா சவுந்திரவல்லி எடுத்தார்.

கோனாரக் சூரிய கோயிலில்

2007-06-30T20:26:00.000+05:30

ஒரிசாவில் உள்ள கோனாரக் சூரிய கோயிலின் கலைச் சிறப்புகளை வார்த்தைகளால் விவரித்து விட முடியாது. எவ்வளவு புகைப்படங்கள் எடுத்தாலும் அவற்றின் அழகை முழுவதும் அள்ளி வந்துவிட முடியாது.

கல்லிலே கலைவண்ணம் கண்டான் என மாமல்லபுரச் சிற்பங்களைச் சொல்வோம். கோனாரக்கில் சிற்பக் கலையின் வேறு ஓர் உன்னதத் தோற்றத்தை நாம் காணலாம்.

இங்கு நான் கண்ட, பதிந்த சில காட்சிகள், உங்கள் பார்வைக்காக:

வழிகாட்டி இந்த இடத்தைப் பற்றி விவரிக்கிறார்

பெண் ஒருத்தி, கையைத் தலைக்கு மேல் உயர்த்தி, தன் நெற்றியில் பொட்டு வைத்துக்கொள்கிறாள்.

இங்கு என் அம்மா

இங்கு நான்

கோனாரக்கினைப் பற்றிய பல விவரங்களை அறிய மத்திய அரசின் இணைய தளம்: http://konark.nic.in/index.htm

வேறு ஒரு இணைய தளம்:

http://www.templenet.com/Orissa/konark.html

விக்கிபீடியா பதிவு:

http://en.wikipedia.org/wiki/Konark

பூரி நகரத்தில் சில காட்சிகள்

2007-06-30T19:51:00.000+05:30

ஒரிசாவின் பூரி நகரம், இன்னும் பழைமையான தோற்றத்தோடுதான் விளங்குகிறது.

நான் பார்த்த அளவில் கோயில்களும் அவற்றைச் சார்ந்த வியாபாரமும்தான் பெரிய அளவில் உள்ளது. எல்லாக் கோயிலிலும் உண்டியல் இருக்கிறதோ, இல்லையோ பூசாரி என்ற பெயரில் இருப்பவர், தட்சணை கொடு என்று தவறாமல் கேட்கிறார். சிலர் கையில் ஒரு பிரம்பு வைத்துக்கொண்டு, வரும் பக்தர்களின் தலையில் தட்டுகிறார்கள். தட்டியவர்களிடம் தட்சிணை கேட்கிறார்கள். தராதவர்களை விடுவதில்லை.

கோயிலுக்குள் நுழைவதற்கு முன்பே எங்கள் வழிகாட்டி, இப்படி தலையில் தட்டிப் பணம் கேட்பார்கள் என்று சொல்லி வைத்துவிட்டார். எனவே தட்ட வந்தவர்கள் பக்கத்தில் செல்லாமல் தள்ளியே சென்றோம்.

இந்த நகரத்தில் நான் கண்ட சில காட்சிகள் இங்கே:

ஒரு கோயிலின் உள்ளே உள்ள காட்சி இது. இவற்றையும் மக்கள் வணங்கி செல்கிறார்கள்.

ஒரிசாவின் பூரி கடற்கரையில்

2007-06-30T18:38:00.000+05:30

சென்னை மத்திய தொடர் வண்டி நிலையத்தில் ஏப்ரல் 22 அன்று காலை, 70 பேர் கொண்ட குழுவினருடன் எங்கள் சுற்றுலா தொடங்கியது. நாங்கள் முதலில் சென்றது, ஒரிசாவுக்குத்தான். 23 அன்று மதியம் பூரிக்குச் சென்று சேர்ந்தோம்.

பூரி நகரில் புகழ்பெற்ற ஜெகந்நாதர் கோயில், லிங்கராஜா கோயில் உள்பட பல கோயில்களைச் சுற்றிப் பார்த்தோம். பெரும்பாலான கோயில்களில் புகைப்படம் எடுக்க அனுமதி இல்லை; கோயிலுக்குள் புகைப்படக் கருவி, செல்பேசி ஆகியவற்றை எடுத்துச் செல்லவே அனுமதி இல்லை. வெளியில் ஒருவரை நிறுத்தி வைத்து இவற்றை எல்லாம் கொடுத்துவிட்டுத்தான் நாங்கள் உள்ளே செல்ல வேண்டியதாய் இருந்தது. ஜெகந்தாதர் கோயிலுக்கு என்று தனிக் காவல் படை உள்ளது. அவர்கள் எல்லோரையும் சோதித்துப் பார்த்துத்தான் உள்ளே அனுப்புகிறார்கள்.

ஒரிய கட்டடக் கலையும் சிற்பக் கலையும் வெகு சிறப்பாக இருந்தது. வரி வரியாக வேலைப்பாடுகள் நிரம்பிய கோபுரங்கள், பார்க்கப் பார்க்கச் சலிக்காதவை. அந்தக் கோபுரங்களின் மீதும் மதில், பிரகாரம், மரங்கள் எனப் பல இடங்களிலும் குரங்குகள் தாவித் திரிந்தன. என் கண் எதிரில் ஒரு மூதாட்டியின் கையிலிருந்த வாழைப் பழத்தை ஒரு குரங்கு பிடுங்கிச் சென்று உண்டது. அந்த அம்மா, சிரித்துக்கொண்டே சென்றுவிட்டார்.

கோயிலுக்குள் ஏராளமானோர் பெருந்தொப்பையுடன் உலவினார்கள். அங்கு அன்னதானம் போடப்படுகிறது என்பது உபரி செய்தி. நம்மூரில் பொதுவாக மண்பானை என்றால் அடி பெருத்தும் கழுத்து சுருங்கியும் இருக்கும். ஆனால், அங்கு அடியிலிருந்து நுனி வரைக்கும் ஒரே அளவில் அகலமான மண் பானைகள் இருந்தன. அவற்றில் வழிய வழிய உணவு படைத்து, வரும் பக்தர்களுக்கு வழங்குகிறார்கள்.

பூரி ஜெகந்நாதர் தேர்த் திருவிழா, மிகவும் புகழ் பெற்றது. தொலைக்காட்சியில் நேரடி ஒளிபரப்பு பார்த்ததுண்டு. அந்தத் தேர் செல்லும் அகலமான சாலைகளைக் கண்டேன். ஒவ்வோர் ஆண்டும் புதிய புதிய தேர்கள் செய்வது வழக்கமாம். அதற்கு ஏற்ப தேர் செய்வதற்கான பெரிய பெரிய தூண்கள், சாலையோரங்களில் கிடந்தன.

இவற்றில் எதையும் படம் எடுக்க முடியாத நிலையில் மாலையில் பூரி கடற்கரைக்குச் சென்றோம். அங்கு நான் எடுத்த சில படங்களை இங்கே பாருங்கள்:

அலை அடிக்கிறது

கொடி அசைகிறது

காளை நிற்கிறது

ஒட்டகத்தில் ஒரு சவாரி

குதிரை சவாரி

நாய்கள் உறங்குகின்றன

காஃபி, தேநீர் வியாபாரம் நடக்கிறது

பை விற்கிறாள் இந்தப் பைங்கிளி

சங்கு விற்கிறார் இவர்

குழந்தைகள் கட்டிய மண்கோபுரங்கள்

கடற்கரையில் நான்; என் படங்களை மட்டும் எடுத்தவர் என் அப்பா குப்புசாமி

கடற்கரையில் என் அம்மா சவுந்திரவல்லி

கடற்கரையில் என் அப்பா குப்புசாமி

எவரெவரோ விட்டுச் சென்ற பாதச் சுவடுகள்

நேபாளத்தில் தமிழ்ப் பெயர்ப் பலகை

2007-06-30T17:57:00.000+05:30

இரவு நேரம்; மழை தூறத் தொடங்கியது; பேருந்திற்குள் நான்; நேபாளத்தின் காத்மண்டு நகரிலிருந்து உத்தரபிரதேசத்தில் உள்ள காசியை நோக்கிப் புறப்படத் தயாராய் எங்கள் பேருந்து. அப்போதுதான் அந்தத் தமிழ்ப் பெயர்ப் பலகையைப் பார்த்தேன். நேபாளத்தில் தமிழா என வியந்தேன். பேருந்திலிருந்து இறங்கி அருகில் செல்ல அவகாசம் இல்லை. ஓட்டுநர், வண்டியை உசுப்பிவிட்டார்.

பேருந்தில் இருந்தவாறே புகைப்படக் கருவியின் zoom என்னும் கூர்மத்தை உச்சபட்ச அளவில் நுணுக்கிப் படம் பிடித்தேன். இந்தப் பலகையில் உள்ள தமிழைப் படிக்க உங்கள் கண்களையும் கொஞ்சம் நுணுக்க வேண்டியிருக்கும்.

முதுகில் ஒரு சவாரி

2007-06-27T22:18:00.000+05:30

நேபாளத்தில் பக்தபூர் அரண்மனையைப் பார்த்துவிட்டு வெளியே வரும் வழியில் இந்த அம்மையைக் கண்டேன். மலைவாழ் மக்களின் வழக்கப்படி, குழந்தையைத் தன் முதுகில் கட்டித் தொங்கவிட்டிருந்தார். அதுவும் அழுது அடம் பிடிக்காமல், சமர்த்தாக உட்கார்ந்திருந்தது. அதனால் அவர், தன் பாட்டுக்கு வேலையைத் தொடரலாம் இல்லையா!

ஜான்சிராணி லட்சுமி பாய், போர்க்களத்திற்குச் சென்றபோது, தன் குழந்தையை இப்படித்தான் முதுகில் கட்டிக்கொண்டு சண்டையிட்டார் எனக் குறிப்புகள் உள்ளன.

ஒளி படைத்த கண்ணினாய் வா வா வா

2007-06-27T21:52:00.000+05:30

நேபாளத்தில் பக்தபூர் அரண்மனையைப் பார்த்துவிட்டு வெளியே வரும் வழியில் ஒரு பள்ளிக்கூடம் இருந்தது. அங்கிருந்து சிறுவன் ஒருவன் என்னை எட்டிப் பார்த்து வசீகரமாகச் சிரித்தான்.

பாம்புக் குளத்தில் நான்

2007-06-24T21:41:00.000+05:30

நேபாளத்தின் பக்தபூர் அரண்மனையினுள் பாம்புக் குளம் ஒன்று உள்ளது.

செவ்வக வடிவக் குளத்தின் நடுவில் செங்குத்தான தூண் ஒன்றில் ஒரு பாம்பு படமெடுத்து நிற்கிறது.

அதற்கு நேர் எதிரே இன்னொரு பாம்பு உற்றுப் பார்த்தபடி இருக்கிறது.

குளத்தின் விளிம்பு முழுவதும் ஒரு நீண்ட பாம்பு படுத்திருப்பது போல் செதுக்கப்பட்டுள்ளது.

குளத்தில் உள்ள நீர், பாசி படர்ந்து உள்ளது.

நானும் என் அம்மாவும் சேர்ந்து இருக்கும் படங்களை அவ்வழியே வந்த சுற்றுலாப் பயணி ஒருவர் எடுத்தார். மீதம் உள்ள படங்களை நான் எடுத்தேன்.

யாரும் குளிக்காத குளம்

2007-06-24T21:23:00.000+05:30

நேபாளத்தின் பக்தபூர் அரண்மனையினுள் யாரும் குளிக்காத குளம் ஒன்று உள்ளது!

மன்னர் காலத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்த அந்தக் குளம், இப்போது பாசி படர்ந்து காணப்படுகிறது.

யானை வாயிலிருந்து நீர் கொட்டுவது போல் வடிவமைக்கப்பட்ட இந்தக் குளத்தின் கரையில் சிறு கோயில் ஒன்றும் உள்ளது.

தரையை விடத் தாழ்வாக இது அமைந்துள்ளது.

இங்கு நான் இருக்கும் படங்களை என் அப்பா குப்புசாமி எடுத்தார்; நான் இல்லாத பாடங்களை நான் எடுத்தேன்.